VOLGENS PAPA

Volgens Papa – hoe bevalt het vaderschap?

21 maart 2015

papa

Met veel liefde en plezier schrijf ik elke dag een nieuw artikel voor mijn blog. Eens in de twee weken sla ik een dagje over en is het de beurt aan Michiel om een stukje te schrijven. Hij geeft dan antwoord op een vraag die te maken heeft met vaderschap. Dit kan een vraag zijn die een van jullie eerder gesteld heeft, of een vraag die ik zelf heb verzonnen.

De vraag komt dit keer van Janske en luidt:

“Mijn vriend vind het allemaal best heftig (dochter is nu ruim 9 maanden)… Hij vind dat zijn leven toch wel erg om onze dochter draait. Veel meer dan verwacht. Hoe ervaar jij dat? Is het zoals je verwacht had, of vind je het papa zijn stukken heftiger en zwaarder dan je vooraf dacht?”

Bedankt voor je vraag Janske. Ik kan me heel goed voorstellen dat je vriend het allemaal als erg heftig ervaart. Het is namelijk ook nogal wat! Zo ben je nog met z’n tweeën… en tadaaaaa!!! Daar is je mooie, kleine wolk vol verantwoordelijkheid. Ik kan me goed voorstellen dat dit een heftige verandering is. Dat was het voor mij ook.

Laat ik trouwens voorop stellen dat ik absoluut niet te klagen heb over hoe Lise het doet. Ze sliep al na 7 weken door, ze huilt bijna nooit en is simpelweg het liefste meisje wat ik ken (op haar moeder na dan). Maar begrijp me niet verkeerd, ook ik heb m’n momenten gehad van onzekerheid en onwetendheid. Vooral de eerste paar weken waren het zwaarst… de slapeloze nachten, het niet weten wat je moet doen en de continue twijfel.. doe ik alles überhaupt wel goed?

Maar als de weken en maanden verstrijken groei je meer in je rol en leer je je kindje goed kennen. De nachten worden rustiger (als het goed is) en je kindje groeit als kool. Alles lijkt op zijn plek te vallen tot… het volgende struikelblok. Kleine kindjes worden nou eenmaal grote kindjes, en de weg daarnaartoe is niet zonder slag of stoot.

Om terug te komen op je vraag… Het is maar net hoe je er in staat. Volgens mij draait alles om een goede planning en genoeg momentjes voor jezelf. En ja, dat is even wennen als je eerst kon doen en laten wat (en vooral wanneer) je zelf wilde. Voor mij is de periode tot nu toe erg meegevallen. Ik geniet van mijn kleine meid en ik kan niet wachten op de volgende ontwikkelingen. Echter is niets zoals ik het verwacht en zo zal het ook nooit zijn. Je kunt nou eenmaal niet in de toekomst kijken, dus geniet van elk gelukzalig moment wat je kunt vinden… ze zijn groot voor je het weet 🙂

Misschien vind je dit ook leuk:

9 Reacties

  • Reactie Marina 21 maart 2015 at 07:52

    Leuk om te lezen!
    Marina schreef: Een ode aan Herman van VeenMy Profile

  • Reactie Tamara 21 maart 2015 at 07:52

    Wat een leuke rubriek! Nog niet eerder gezien! Haha!

    Ik denk dat dit voor heel veel vaders zo is. Als vrouw ben je toch zwanger en heb je het idee al veel langer met zijn drieen te zijn dan pas na de bevalling. Dus het is voor vaders gewoon wennen! ( maar wat doen ze het goed he die mannen? :D)
    Tamara schreef: Zwangerschapsupdate! Week 29!My Profile

  • Reactie Marina 21 maart 2015 at 07:54

    Ik heb ook nog wel een vraag – wat is het belangrijkste advies dat je vaders to be mee wilt geven?
    Marina schreef: Een ode aan Herman van VeenMy Profile

  • Reactie Jess 21 maart 2015 at 08:02

    Denk idd dat vaders meer overvallen worden door de heftigheid van het ouderschap omdat ze aan de zijlaan staan tijdens de zwangerschap. Het overvalt ze meer. Hier een papa die baby’s leuk vindt maar het nog veel leuker vindt als zijn kroost eenmaal anderhalf is geweest.

  • Reactie Seline 21 maart 2015 at 11:51

    Vind dit altijd leuk om te lezen! Hij schrijft zo leuk!
    Seline schreef: Vegetariër zijnMy Profile

  • Reactie janske 21 maart 2015 at 20:30

    Hey Michiel,

    Bedankt voor je antwoord op mijn vraag. Ik heb hem zojuist voorgelezen aan mijn lief. Het gaat inmiddels alweer stukken beter en het zijn nu vooral de momentjes voor hemzelf welke hij soms mist. Maar daar wordt aan gewerkt 🙂 Wij genieten hier volop hoor. En als ik de blog van je lief lees dan kan ik niet wachten op alle mijlpalen we nog tegen gaan komen binnenkort!

    Groetjes,
    Janske

  • Reactie angelique 22 maart 2015 at 08:26

    Mooi geschreven, voor ons als moeder zijnde is het allemaal veel natuurlijk, wij hebben gelijk al een band door dat wij het bij ons dragen en vaders hebben dat niet. Mooi om te lezen dat je het niet als zwaar ervaart.

  • Reactie Toppen en Dalen 22 maart 2015 at 09:44

    Leuk om te lezen vanuit jouw kijk erop! Je benadert het realistisch: geniet van het moment van elke dag en neem het zoals het komt.
    Toppen en Dalen schreef: OnverwachtsMy Profile

  • Reactie Karin 23 maart 2015 at 14:24

    Wat super cool dat hij hier gewoon aan mee wil werken! Ik vroeg mijn vriend vorige week toevallig of hij ook eens iets wou schrijven, maar hij weigert hahaha!
    Leuk om het eens van vaders kant te lezen!
    Karin schreef: Het slaapgedrag van een kind… opvoeding of eigenschap kind?My Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge