VOLGENS PAPA

Volgens Papa – Een meisjespapa zijn

13 december 2014

volgenspapa

Met veel liefde en plezier schrijf ik elke dag een nieuw artikel voor mijn blog. Eens in de twee weken sla ik een dagje over en is het de beurt aan Michiel om een stukje te schrijven. Hij geeft dan antwoord op een vraag die te maken heeft met vaderschap. Dit kan een vraag zijn die een van jullie eerder gesteld heeft, of een vraag die ik zelf heb verzonnen.

De vraag van vandaag komt van Angelique en luidt:

“Waar hik je tegenaan doordat je papa bent van een meisje?”

Bedankt Angelique, voor deze vraag! Ik moet eerlijk zeggen dat er nog eigenlijk helemaal niet zo veel dingen zijn waar ik moeite mee heb.

Natuurlijk zal elke aankomende vader wel even dromen van een zoon, waarmee je kan voetballen in het park, hutten bouwen en lekker ravotten. Tot het moment komt waarop het geslacht aan je bekend wordt gemaakt. Je weet dat er een 50% kans is dat het anders uitpakt, maar het is toch even aanpassen zodra je het dan ook echt te horen krijgt… een meisje!

Maar wees niet bezorgd, ik denk dat de meeste mannen (net zoals ik) dan pas ECHT gaan nadenken over wat dit voor ze gaat betekenen. Een dochter krijgen betekent voor mij namelijk dat je haar schattig kunt kleden, continue met haar mag pronken en haar mag beschermen tot ze oud en wijs genoeg is om op haar eigen benen te staan. En wie zegt dat er tussendoor niet een beetje gevoetbald of geravot mag worden na het bouwen van een mooie hut met je dochter?

In haar eerste levensjaar heb ik kunnen leren wat het inhoudt om een ouder te zijn. En aangezien ik nog geen zoon heb, kan ik ook nog niet oordelen of er verschillen tussen het hebben van een zoon of dochter. Dus wat mij betreft gelden alle zaken waar ik deze periode tegenaan ben gelopen voor beide ‘modelletjes’. Het verwisselen van de eerste luiers, de gebroken nachten, of het omgaan met de totale machteloosheid als er ‘iets’ is met je kind. Allemaal voorbeelden waar je tegenaan hikt, of het nou een jongen is of een meisje.

Ik denk dus dat de hikjes pas later zullen komen. Ze leert nee zeggen… Ze gaat ontdekken dat ze een meisje is… Ze gaat lastige vragen stellen… Ze krijgt vriendinnetjes en (OMG!) vriendjes… Ze wordt (ooit) seksueel actief… En ga zo maar door! Ik heb nog geen flauw idee hoe ik hier allemaal mee om moet gaan, maar gelukkig komen deze issues niet meteen of tegelijk. Problemen komen en gaan, je leert ermee omgaan. Zolang ik haar één stap voor probeer te blijven, moet het me wel lukken… toch?

Heb jij ook een vraag voor Michiel, stel ‘m dan vooral in een reactie op dit artikel! Wie weet beantwoordt hij hem dan binnenkort hier op mijn blog.

Misschien vind je dit ook leuk:

3 Reacties

  • Reactie angelique 13 december 2014 at 16:28

    Bedankt voor je antwoord =) Erg leuk!
    angelique schreef: Blog | Liebster awardMy Profile

  • Reactie Frederique 13 december 2014 at 16:28

    Leuk om het vanuit een ander perspectief te lezen. Ik vond een jongensmama zijn een beetje eng aan het begin maar alles wees zich vanzelf. Zo nu en dan verwijs ik ze wel door naar ‘papa’ 😉
    Frederique schreef: Strafregels op school: Yay of NayMy Profile

  • Reactie Jeroen 15 december 2014 at 11:11

    Hier ook papa van een schat van een dochter. De eerste jaren zie ik daar echt geen problemen in. Ook later waarschijnlijk niet. Je zal altijd de beschermende vaderfiguur (willen) blijven.

    Maar eens de pubertijd er is, dan zal het wel wat moeilijker worden. Vragen over seksualiteit, jongens, … van die typische meisjesverhalen. Dat zijn toch dingen die je als vader moeilijker kan uitleggen dan de mama, niet?

    Eigenlijk zijn dat geen dingen waar wij ons als papa zorgen moeten over maken. Zolang onze dochters maar gezond en gelukkig zijn. Een lastige vraag over de liefde, uitgaan, … is maar een kanttekening in het ganse leven.
    Jeroen schreef: Bezocht: Ijssculptuurfestival AntwerpenMy Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge