PERSOONLIJK

‘Willen jullie misschien een ballon?’

7 augustus 2018

ballon

‘Nou, wat een bofkonten zijn jullie!’, zei ik toen de kinderen allebei een ballon kregen van een lieve winkelmedewerkster in de stad. Toen ik vijf minuten later op weg was naar huis voelde ik mij echter een iets minder grote bofkont. En achteraf snap ik eigenlijk niet waarom die dingen nog worden uitgedeeld…

Begrijp me niet verkeerd. Ik snap dat kinderen een ballon leuk vinden om te krijgen. Ze zien er feestelijk uit en hebben vaak de mooiste kleuren. Vanuit een merk of winkel gezien snap ik het ook wel. Je drukt er je logo op en hebt gratis reclame als kinderen met hun ballon de rest van de stad doorlopen. Maar ben ik de enige die vindt dat een ballon op een stokje behalve het maken van reclame totaal geen functie heeft en eigenlijk alleen maar slecht is voor het milieu?

Lise gaf haar ballon al na vijf minuten aan mij. ‘Jij moet hem vasthouden mam, anders kan ik mijn pop niet goed dragen.’ Quinn vond het stokje interessanter dan de ballon en trok dus telkens dat plastic dopje eraf waardoor de ballon eraf viel en ik er vervolgens achteraan kon rennen. Ook moest ik zien te voorkomen dat hij met dat stokje zijn eigen ogen, maar ook die van zijn zus of een toevallige voorbijganger uitstak.

Toen ik na tien minuten met twee ballonnen op stokjes – die ik dus nergens in of aan de buggy kwijt kon, ik heb het echt geprobeerd – in één hand rondliep en met de andere de buggy door de stad manoeuvreerde, vroeg ik voorzichtig aan Lise of ik het goed vond als we de ballonnen zouden weggooien. Gelukkig vond ze dat meer dan prima. Ze zomaar op straat gooien doe je natuurlijk niet, maar elke vuilnisbakopening die we tegenkwamen bleek te klein voor een ballon. First world problems, ik weet het, maar je wil je kinderen toch bijbrengen dat dingen die je niet meer nodig hebt in een vuilnisbak thuishoren.

Uiteindelijk vonden we bij de grote gele M een vuilnisbak waar we de ballonnen achter konden steken. In de hoop dat de vuilnisman zou snappen dat hij ze mee kon nemen.

Winkelballonnen = onnodig plastic afval?

Lang verhaal kort hadden de kinderen, hoe blij ze ook waren toen ze de ballon kregen, er nog geen vijf minuten echt plezier van. En nog eens vijf minuten later lagen ze alweer bij het vuilnis. Ik moest bijna direct denken aan dat nieuwsitem van laatst over het terugdringen van dingen als plastic rietjes en roerstaafjes in verband met het milieu. En dan hebben die twee tenminste nog een functie. Nee, wat mij betreft mogen ze winkelballonnen compleet laten verdwijnen. Volgens mij is er geen haan die ernaar kraait.

Krijgt jouw kind ook weleens een ballon in een winkel en wat vind jij daarvan?

Afbeelding ballon afkomstig van Shutterstock.

Misschien vind je dit ook leuk:

6 Reacties

  • Reactie Joyce 7 augustus 2018 at 06:06

    Isabelle is nog te klein (gelukkig), maar wat mij betreft mogen ze ook verdwijnen. Mijn neefje was overigens wel altijd geobsedeerd door ballonnen. Had er echt lang plezier van. Totdat zo’n ding kapot gaat (en dat gebeurde nogal snel)… Dan is het huilen… Dus ja ik ben het met je eens!

  • Reactie Stefanie 7 augustus 2018 at 06:53

    Ik ben het met je eens. Mijn dochters vinden het ook altijd erg leuk om een ballon te krijgen, maar ze doen er niets mee. Wij zeggen tegenwoordig vaak nee. Het is gewoon zonde en erg slecht voor het milieu.

  • Reactie MarjonS 7 augustus 2018 at 07:13

    Heel herkenbaar!!
    In de dorpswinkel krijgen ze ook altijd een ballon. Elke keer weer, 1 geluk. Een ballon die je zelf nog moet opblazen. Vaak doen we deze thuis gewoon in de doos met verjaardagballonnen. Zoals je zegt, na 5 min wordt er anders niet meer naar omgekeken.

  • Reactie Marian Zw 7 augustus 2018 at 10:11

    Ik vind het ook een ramp, soms zijn ze niet dichtgeknoopt maar om het stokje heen gedraaid, dan laat ik ze leeglopen , steek de boek in de tas om ze thuis weer op te blazen

  • Reactie Ilona 7 augustus 2018 at 14:30

    Ik heb er ook zo’n hekel aan, want ze zijn er net zoals bij jou al na een paar minuten op uitgekeken.

  • Reactie Erica 7 augustus 2018 at 14:35

    Helemaal mee eens! Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben. Zo voelt het soms.

    Hetzelfde voor cadeautjes bij pannekoeken restaurants. Het is al stuk voor je thuis bent. Slecht voor het millieu en de werkomstandigheden van de makers wil je denk ik ook niet weten.

  • Laat een reactie achter

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.