PERSOONLIJK

Snapshot Sunday #97

16 september 2018

Toch best een eye-opener, zo’n weekoverzicht. Zo vroeg ik me af waarom het cijfertje op de weegschaal omhoog, in plaats van omlaag ging. Ik had toch twee keer gesport en best redelijk bewogen? Nou, als je ziet wat daar deze week tegenover stond aan (veel te lekker) eten is dat niet zo gek. Zondag kwam ik terug van het vriendinnenweekend Center Parcs. Waar ik trouwens ook veel te veel en veel te lekker heb gegeten. Bij thuiskomst wilde ik niets liever dan op de bank ploffen en niets meer doen. Maar Michiel stelde voor even naar IKEA te rijden om een boekenkastje te kopen voor op Quinn zijn kamer. Aangezien we daar dan meteen wat konden eten leek het me wel een plan.

Ware het niet dat IKEA hier op zondag maar tot 18:00 uur geopend is en wij om iets over half zes het parkeerterrein opreden. Ik vroeg me al af waarom er alleen maar auto’s naar de uitgang reden en wij zo’n beetje de enige waren die door de ingang binnenkwamen. Dat eten ging dus niet door, maar dat kastje konden we nog net scoren. Omdat het veel te laat was om nog boodschappen te gaan doen en thuis te koken, werd het de naast IKEA gelegen Burger King. Niet bijster lekker, maar als je honger hebt smaakt alles.

Zoals je misschien al op de bovenste foto hebt gezien hadden wij in het weekend een logee. Flip de beer bleef twee nachtjes slapen. Maandag mocht hij weer terug naar school, samen met het dagboek dat Michiel netjes heeft bijgehouden. Lise mocht over haar weekend met Flip vertellen. Ze vond het zo leuk!

Kijk nou hoe lief! Quinn’s beste vriendje is meneer aap. En die wijkt zelfs tijdens het ontbijt niet van zijn zijde. Hij mag zelfs een hapje mee-eten 🙂

Woensdagmiddag zag ik een vriendin die ik denk ik al zeker een half jaar niet heb gezien. Onder het genot van een high tea hadden we veel bij te kletsen. Die high tea deden we trouwens niet zomaar, maar om onze verjaardagen te vieren. We zaten bij Brownies & Downies en het was heerlijk en gezellig (en weer veel te lekker en veel te veel dus).

Lise had maar liefst twee speeldates deze week. Een keer met twee meisjes en de tweede keer met twee jongens uit haar klas. Quinn en ik haalden haar op in de speeltuin en hij profiteerde er maar mooi van dat Lise nog lang niet naar huis wilde. ‘Pele, pele!’

‘Je moet het maar laten weten als je nog eens naar de stad gaat met Quinn. Vind ik altijd gezellig!’, zei mijn moeder laatst toen we een koffiedate hadden in de stad. Vrijdag vond ik het na een hoop dagen vol werk en huishouden hoog tijd voor een kleine shopsessie. Mijn moeder ging mee en ik slaagde voor de kinderen en voor mezelf. Fijn zeg, al die herfstkleuren en lekker zachte stoffen! We kozen voor een snelle lunch bij HEMA voor ik weer terug moest naar huis om de kleine man in bed te leggen en later ook Lise uit school te halen. Ze wilde weer afspreken, maar ik zei dat het nu eens tijd was voor een middagje samen.

We aten dit als avondeten: Rotischotel met gehakt, omeletrolletjes en rijst. Gewoon een recept van de Appie, maar erg lekker én snel klaar! Ik kijk vaak even bij die receptkaartjes als ik de winkel binnenkom. Vaak zit er niks tussen, maar dit keer was het dus wel raak.

Al bij de HEMA op vrijdag ontdekte ik kleine rode vlekjes op Quinn zijn handje en arm. Later kwam ik er nog meer tegen op zijn benen en buik. Je raadt het al: waterpokken! Lise had ze drie weken geleden héél licht (echt maar 10 of zo), maar Quinn zit natuurlijk compleet onder. De nacht van vrijdag op zaterdag was zwaar, want het arme mannetje voelt zich duidelijk niet lekker. Gelukkig is hij overdag wel vrolijk en eet en drinkt hij zo goed als normaal. Laten we hopen dat het snel voorbij is!

Ons uitje naar de Philips Fruittuin stond op losse schroeven vanwege de waterpokken. Maar omdat Quinn toch vrij vrolijk overkwam besloten we het gewoon te proberen. Het was heerlijk weer zaterdagochtend en een beetje frisse lucht doet een mens altijd goed. We plukten appeltjes om uit de hand te eten en voor in een appeltaart. Zo leuk om te doen!

Vorig jaar gingen de plukdagen niet door en dus was het alweer twee jaar geleden dat ik er (in hoogzwangere toestand) was. Quinn had het dus nog niet meegemaakt maar vond het ook heel leuk. En hij werd lekker gedragen door papa met de fijne Tula toddler die we helaas echt te weinig gebruiken. Dit soort momenten zijn dan weer even een reminder dat ik het vaker wil doen!

‘Mom stays in the picture’ 😉 Er lagen veel appels op de grond en sommigen aan de boom waren wel heel groot. Dus ik begeleidde Lise een beetje bij het kiezen van de juiste appeltjes. Uiteindelijk namen we 2,5 kilo mee naar huis, dus we kunnen weer even vooruit.

En dat was ‘m alweer! Vandaag ga ik een dagje naar de Efteling met mijn vriendengroep van het koor. Ik durf het niet tegen Lise te vertellen want dan wordt ze heel verdrietig. Gelukkig komen we er vaak genoeg en mag zij de volgende keer gewoon weer mee.

Wat zijn jullie plannen op deze mooie zondag? Geniet ervan!

Misschien vind je dit ook leuk:

1 Reactie

  • Reactie Bregje 16 september 2018 at 08:03

    Oooh arme Quinn! Hopelijk knapt hij gauw weer op!
    Veel plezier in de Efteling vandaag! X

  • Laat een reactie achter

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.