PERSOONLIJK

Snapshot Sunday #70

18 februari 2018

Dat het leven met (kleine) kinderen altijd onvoorspelbaar is heeft vandaag wel weer bewezen. Ik had me namelijk nog zo voorgenomen dit artikel eens overdag te schrijven in plaats van ’s avonds (veel te) laat op de bank. Maar er kwamen dingen tussen, ik draaide alleen spitsuur en Quinn had de slechtste avond in tijden. Inmiddels is Michiel weer thuis en zit ik om 23:15 dus nog dit weekoverzicht in elkaar te zetten. Geeft niks, want de leuke foto’s en fijne herinneringen aan de afgelopen week vrolijken me direct op (en houden me wakker).

De Snapshot Sunday van vorige week eindigde al op vrijdag en daarom is dit weekoverzicht extra lang. Zaterdag namen we zustertje Lise mee naar de optocht. Toen we het toch wel erg koud kregen daar aan de kant van de weg doken we nog even de stad in, waar we een perfect verwarmd terrasje vonden met leuke muziek en niet teveel mensen. Samen met Michiel bekijkt Lise hier de stickers en snoepjes die ze tijdens de optocht kreeg. Bofkont! Rond etenstijd leverden we Lise weer bij mijn ouders af en doken Michiel en ik de stad weer in.

Ik was precies hetzelfde verkleed als zij en natuurlijk moesten we even samen op de foto. Lise vond mijn rode haren mooi, maar Quinn vond het maar vreemd. Hij keek me even vreemd aan en daarna ontweek hij mijn blik steeds. Best zielig eigenlijk.

Zondag was ik door een vriendin uit Den Bosch samen met een andere vriendin uitgenodigd daar een dagje te komen carnavallen. Dat had ik nog nooit gedaan, maar ik was wel nieuwsgierig. Ik vind de zondag in Eindhoven altijd een wat mindere dag, dus prima om dan eens ergens anders te gaan kijken. Het was even wennen want iedereen ziet er daar hetzelfde uit en ‘verkleden’ zoals wij dat gewend zijn doen ze eigenlijk niet. Maar na een paar biertjes had ik daar geen last meer van en we hebben een ontzettend gezellige middag en avond gehad. We pakten een van de laatste treinen terug, dus ik kon lekker in mijn eigen bedje duiken.

Maandag wilde ik weer fit zijn, want ’s middags stond er kindercarnaval in onze wijk op de planning. Daar wordt elk jaar een grote tent opgebouwd waar de kinderen gratis oud-Hollandsche spelletjes kunnen spelen. Er is muziek, eten en drinken en de stadsprins komt op bezoek. Vorig jaar ontdekten we het bestaan van dit feestje en dit jaar gingen we er voor de tweede keer heen. Lise kon niet wachten en heeft er enorm van genoten.

Daarna gingen we wederom naar mijn ouders, waar we Quinn ook nog even konden knuffelen. Om vervolgens weer richting stad te gaan.

Maandagavond is een van mijn favoriete avonden met carnaval want dan staat in de grote tent op de Markt een tweeënhalf uur durend optreden van Lijn 7 op het programma. Als echte fangirl stond ik helemaal vooraan, won originele roze(!) Lijn 7 zweetbandjes door mijn best te doen op een dansje en filmde het bier dat spontaan een polonaise deed op de muziek. Ja, dat was een leuke avond!

Dinsdag hadden we wat moeite met opstarten, maar wat wil je ook als je er al vier dagen carnaval op hebt zitten. Voor de laatste dag carnaval besloten we onszelf te trakteren op sushi. En niet zomaar sushi, maar van Kyoto, als je het mij vraagt de beste sushi die je in Eindhoven kunt krijgen. Mét een biertje uiteraard. Michiel hield het die avond voor gezien en besloot de bank op te zoeken. Ik ging naar Nuenen, waar ik samen met mijn vrienden van het koor nog een klein feestje vierde.

En ja, zoals dat dan ‘hoort’ at ik woensdag haring bij de lunch. Ik gooide alle carnavalsoutfits in de was en reed naar mijn ouders om de kinderen weer op te halen. Hoewel we echt enorm veel plezier hebben gehad, voelde het toch ook wel weer goed om weer compleet te zijn en het huis aan kant te maken. Al zaten de afgelopen dagen me wel duidelijk in de benen.

Woensdag was het natuurlijk ook Valentijnsdag. Onverwacht viel er opeens een kaartje op de mat van Lola en Coco van Janske, die eerder ook al zo’n toffe Valentijn Kids Swap voor ons hadden samengesteld. Super lief!

Michiel en ik hadden geen cadeaus voor elkaar, maar gingen ’s avonds wel uit eten. De vader van Michiel kwam oppassen en wij gingen de stad in en aten bij Bistro Sophie een heerlijk drie gangenmenu. Met hartjes op tafel voor de romantische touch!

Dit toetje was echt onweerstaanbaar, zo lekker. Ik geloof dat het stroopwafelijs was met allerlei soorten chocolademousse. Echt om je vingers bij af te likken!

Donderdag wilde ik er echt een dag voor de kinderen van maken. Lise had vakantie en Quinn hoefde niet naar de gastouder en dus reed ik ’s middags met de hele bende naar de speelschuur van de Brandevoortse Hoeve. Voor het eerst kon Quinn er ook echt een beetje klimmen en klauteren. Zo leuk! Met Lise maakte ik de duidelijke afspraak dat ik niet met haar mee kon het grote klimrek in. Als ze ging, ging ze alleen en daarnaast vond ze het gelukkig ook heel leuk om bij het peutergedeelte samen met Quinn en mij te spelen.

Vrijdag moest ik weer aan de bak. Ik was er de hele week nog niet aan toegekomen aan mijn scriptie te werken. Om zo min mogelijk afleiding te hebben besloot ik in de stad bij een koffietentje te gaan zitten. Niet alleen wegens dat gebrek aan afleiding trouwens hoor, maar ook omdat de koffie daar vele malen lekkerder is dan thuis én je er een chocolaatje bij krijgt. Zo wordt werken aan je scriptie opeens stukken minder erg.

En toen was het alweer weekend! We gingen met de kinderen naar het tuincentrum voor een nieuwe plantenpot, want er was er pasgeleden eentje gesneuveld. We kochten ook twee groenblijvende planten voor in de tuin én een nieuwe gieter. En omdat we er rond lunchtijd waren aten we ook meteen maar een broodje. En hoe tof is deze winkelwagen? Ik vond ‘m wel vrij lastig sturen met twee kinderen erop, maar dat ze allebei konden zitten was wel echt een uitkomst!

* samenwerking

Weer thuis viel er een pakje op de deurmat. Mijn nieuwe powerbank werd bezorgd! Het is geen compact exemplaar, maar hij heeft wel een hoog vermogen. Erg handig als ik op pad ben en mijn telefoon het misschien niet volhoudt. Als ik volgende week naar de Negenmaandenbeurs ga, gaat deze zeker mee in mijn tas!

Tot mijn verbazing was het apparaat zelfs al opgeladen toen ik het uit het doosje haalde. Meteen even getest en hij werkt prima. Fijn!

En nu, nu is het echt officieel laat en ga ik er zo snel mogelijk een eind aan breien. Morgen moet ik weer op tijd uit de veren voor een optreden met mijn koor en zal ik daarna nog even flink aan mijn scriptie moeten werken. Eind van de middag gaan we misschien opnieuw naar de speelschuur, want Lise heeft haar beloningskaart vol.

Wat zijn jouw plannen deze zondag? 

Misschien vind je dit ook leuk:

1 Reactie

  • Reactie Janske 18 februari 2018 at 21:27

    Wat een fijne week weer! Graag gedaan hoor 😉 Altijd leuk om kaartjes te versturen 🙂

  • Laat een reactie achter

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.