PERSOONLIJK

Snapshot Sunday #315

4 maart 2024

Als je op woensdag direct na school naar de kapper moet, schiet de lunch er snel bij in. Wij losten dat op door na het kappersbezoekje een lekker broodje te scoren. Quinn was ziek thuis en gelukkig kon oma even bij hem blijven tot we thuiskwamen. Het arme mannetje heeft een zwaar weekje achter de rug, maar gelukkig is hij inmiddels weer helemaal de oude.

Vorig weekend was er nog niets aan de hand. Lise ging logeren bij haar beste vriend en dus waren Quinn en ik gezellig met z’n tweetjes. Hij geniet daar echt van. Hij maakte zelfs een ontbijtje voor mij en voor hemzelf. Luxe hoor!

Daarna gingen we even shoppen. Hij wilde een cadeautje kopen voor zijn kleine nichtje en omdat hij de avond ervoor zijn spaarpot had omgekiept en zijn geld had geteld wilde hij ook graag wat snoepjes kopen. Afrekenen kan hij al helemaal zelf. Heerlijk om te zien.

Lise’s bed was na twee verhuizingen niet heel stabiel meer. En toen ik het een tijdje geleden een stukje wilde verplaatsen, brak zomaar de achterkant af! Tijd voor een nieuw bed dus. We reden samen naar IKEA en al vrij snel had ze haar nieuwe droombed gevonden. Vol goede moed gingen we naar het zelfbedieningsmagazijn om alle dozen te verzamelen, maar al snel zag ik dat we dat in mijn kleine auto nooit mee naar huis konden krijgen… Beetje naïef om te denken dat dat wel zo was, denk ik nu achteraf haha. Lise was teleurgesteld, maar gelukkig had mijn vader tijd om even met zijn auto terug te rijden. En zo kwam het toch nog allemaal goed.

De avond ervoor hadden we Lise’s oude bed al uit elkaar gehaald. Het zat met hele lastige ‘blinde’ schroeven in elkaar en was daardoor ontzettend lastig te demonteren. Het in elkaar zetten van dit nieuwe bed van IKEA ging gelukkig een stuk vlotter! Opa hielp mee en ook Lise droeg haar steentje bij. Leuk dat ze ook echt al goed kan helpen met dit soort dingen.

Verder was het ook gewoon lekker weekend en werd er zoals altijd veel met de cavia’s geknuffeld.

De nieuwe week brak aan en na een prima maandag kreeg Quinn in de nacht van maandag of dinsdag enorme oorpijn. Zo zielig. Ik voelde me echt machteloos, zeker toen de pijnstillers niet leken aan te slaan. Dinsdag moest ik gewoon naar kantoor, maar gelukkig kon Quinn toen bij mijn ouders blijven.

Het zonnetje begon heerlijk te schijnen en het voelde alsof ik dat al maanden niet had gezien en gevoeld. Zo lekker! Tussen twee overleggen in stond ik met een collega even van dit lentezonnetje te genieten.

Quinn bleef woensdag nog een dagje thuis, maar was donderdag gelukkig weer fit genoeg om naar school te kunnen. En toen begon bij mij de ellende. Geen oorpijn gelukkig, maar wel een enorm ontstoken oog. Ik heb een paar dagen mijn bril gedragen en geen make-up op gedaan en inmiddels is het gelukkig weer helemaal over.

Op naar een nieuwe week! Hopelijk blijven we allemaal ver van de lappenmand vandaan 🙂

Geen reacties

Laat een reactie achter

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.