PERSOONLIJK

Snapshot Sunday #264

12 april 2022

Wat vliegen de weken toch voorbij de laatste tijd! Met mijn drukke agenda ben ik af en toe gewoon kwijt welke dag het is. Ik kom trouwens ook amper toe aan de klusjes in huis die nog moeten gebeuren. Daar hoop ik in het paasweekend wat tijd voor vrij te kunnen maken. Maar eerst nog even een terugblik op vorige week. Toen Lise niet kon slapen en ik het stiekem veel te gezellig vond dat ze bij me op de bank kroop. Ze kan tegenwoordig zo lekker kletsen en voor ik het weet zijn we dan een kwartier verder. Niet zo erg in het weekend, maar op een doordeweekse avond is dat toch wat minder handig.

Weet je nog waar ik het vorige weekoverzicht mee afsloot? Het was feest, want vrienden gingen trouwen en ik mocht daar twee dagen bij zijn. Zo ontzettend bijzonder en leuk! Na twee jaar amper een feestje te hebben kunnen vieren was dit meer dan welkom. Het vinden van de perfecte jurk voor de dag van de bruiloft was trouwens nog een uitdaging. Hele avonden heb ik zitten scrollen op webshops en ik heb een middag lang elke potentiële winkel in de stad gezien, maar dat alles zonder resultaat. Uiteindelijk vond ik online toch vier jurken die ik een kans wilde geven en best onverwacht bleek dit de perfecte te zijn! Het tasje kwam ik een dag van tevoren opeens tegen op internet. Met het risico dat het er pas na de bruiloft zou zijn bestelde ik toch omdat ik het er zó goed bij vond passen. Wonder boven wonder kwam het PRECIES op tijd binnen. Ik denk dus dat het gewoon zo moest zijn 🙂

Ik had de jurk natuurlijk al wel eerder gepast, maar nog niet met de hakken eronder, mijn haren in de krul en vol in de make-up. Zonder op te willen scheppen kan ik zeggen dat ik meer dan tevreden was met dit geheel. Ik had nog een vestje dat er perfect bij paste en gezien het weertype (sneeuw!) toch wel nodig was voor op de receptie en als ik naar buiten moest.

Na het ‘voordeurmoment’ waren we hier onderweg naar de kerk voor de dienst waar we ook nog met het koor optraden. De vrienden die gingen trouwen ken ik daar trouwens van (zij is dirigent, hij drummer) dus het was heel speciaal om op die manier een rol te mogen vervullen in het geheel. Helemaal omdat de liedjes die we zongen allemaal een speciale betekenis voor ze hebben. De generale repetitie een dag eerder ging voor mijn gevoel niet zo heel lekker, maar nu ging alles helemaal goed. Gelukkig!

Na het zingen de kerk uit 😉 en tijd voor taart! Hoe lastig is het kiezen als de hele tafel vol staat met de lekkerste taarten? Ik koos uiteindelijk voor de chocolade-fudgetaart en die was zoals verwacht ontzettend lekker. Na de receptie gingen we aan tafel voor het diner en de dag werd afgesloten met een spetterend feest. Ik heb enorm genoten en ben nog altijd aan het nagenieten van die prachtige wedding-tweedaagse 🙂

Back to reality. Quinn had schoolkamp. Dat wil zeggen, ze noemen het ‘kamp’ maar het is eigenlijk gewoon één dag met de hele groep naar een buitenlocatie voor spelletjes, ravotten, friet eten en rond het kampvuur zitten. Hij vond het heel leuk dat ik meeging om te helpen en hij vond het gelukkig ook prima dat ik na de lunch naar huis ging om te werken. Ik vond het zelf ook geweldig met die goudeerlijke enthousiaste kleuters, maar was wel helemaal gesloopt na een paar uur spelletjes begeleiden in het bos.

Nu weet ik weer waarom ik woensdagmiddag echt naar huis moest om te werken. Donderdag zat ik namelijk de hele dag in training! Ik volgde een eendaagse cursus SEO copywriting. Natuurlijk voornamelijk voor mijn werk als tekstschrijver, maar ook voor het bloggen is wat extra kennis op het gebied van zoekmachine-optimalisatie handig. Het was een leuke en leerzame dag en er is een hoop dat ik aan de website van mijn bedrijf wil veranderen om nog beter gevonden te worden. Maar ja, tijd hè… Dat is wel een dingetje.

Vrijdagmiddag had ik weer een date met deze leukerd. Grote zus op de naschoolse gym en wij een uur overbruggen in de bieb. Waar dan altijd een appelsap (hij) en een cappuccino (ik) bijhoort. Mét een koekje uiteraard.

Lise had ook niets te klagen, want die avond gingen we voor het eerst friet halen bij de snackbar die we bijna onze buren mogen noemen. Gevaarlijk? Nee hoor, ik vind de verleiding niet zo heel groot. Maar voor af en toe is het wel heel lekker, en praktisch. Na dit frietje dingen de kinderen namelijk naar mijn ouders voor een logeerpartijtje omdat ik het weekend op persreis ging naar Giethoorn. Daarover later deze week (veel) meer!

No Comments

Leave a Reply

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.