PERSOONLIJK

Snapshot Sunday #216

7 februari 2021

Hoe is het met jullie? Ook lekker van de sneeuw aan het genieten? Helaas zijn de kindjes dit weekend niet bij mij, maar komende week gaan we hopelijk nog heel wat sneeuwpret beleven. Zelf heb ik een korte wandeling gemaakt door de sneeuw. Ik vind dat toch altijd mooi om te zien, zeker als het net gevallen is. Vorig weekend hadden we een lekker knus weekend met z’n drietjes thuis. Quinn kwam ’s ochtends gezellig bij mij op bed Buurman & Buurman kijken. Een van de filmpjes die ik best goed kan hebben op de vroege ochtend, in tegenstelling tot sommige andere…

Het was stralend weer zondag en dus besloot ik de kinderen mee te nemen naar de ‘Gulberg’ hier vlakbij. Dat is eigenlijk een vuilnisbelt die begroeid is met gras en waar ook een golfbaan gevestigd is. Veel mensen wandelen en mountainbiken op de ‘berg’ en het heuvelachtige leek me voor de kinderen erg leuk.

Het bleek inderdaad een succes. De kinderen vonden het vooral erg leuk om mooie stenen te zoeken die ik vervolgens natuurlijk allemaal in mijn jaszak moest stoppen. Quinn werd best snel moe en mocht stukjes op mijn rug. Ik denk dat we in totaal een ruim half uur aan de wandel zijn geweest en toen had ook Lise het wel gezien. Ik wil de kinderen wat meer laten wennen aan wandelen zodat ze dat steeds beter gaan volhouden. Het is zo fijn om te doen en, laten we eerijk zijn, nu een van de weinige dingen die je kúnt doen om wat buitenlucht en beweging te pakken. Eens zien of het lukt!

In mijn voorraadkast kwam ik een pak mix voor brownies tegen. Die besloten we samen te maken. Uiterst simpel, met alleen het toevoegen van water en boter, maar o zo lekker! Tijdens het bakken rook de hele woonkamer naar chocolade.

Maandag begon de laatste thuisschoolweek. We moesten op school het werk voor die week ophalen. Het blijft zo raar en gelukkig zijn we hier vanaf morgen weer vanaf, als de kinderen weer gewoon naar school gaan. Hoewel ‘gewoon’… Er zijn best veel dingen waar we rekening mee moeten houden. Ik hoop dat het allemaal verloopt zoals de bedoeling is en vooral dat de kinderen en ook wij ouders weer een beetje in het normale ritme komen. Daar vaart iedereen wel bij denk ik zo.

Mijn broertje nodigde zichzelf uit voor het avondeten! Super gezellig en voor de kinderen ook een feest. Terwijl ik aan het koken was zocht hij met Lise de voetbalplaatjes uit voor in haar album.

Het gaat niet altijd soepel, maar soms líjkt het even van wel. En dan moet je daar natuurlijk meteen een foto van maken. Quinn is hier trouwens niet echt aan het werk maar heeft een oude laptop van mij om wat mee te spelen. Lise zit wel te rekenen via een computerprogramma. En ik greep mijn kans om snel mijn mail bij te werken.

Het leek me goed meteen door te pakken met mijn voornemen en daarom bestelde ik wandelschoenen voor Lise via Marktplaats. We haalden ze samen op en ze is er helemaal gelukkig mee. Ze zijn nog ietsje aan de grote kant, maar ik ga kijken of ik aan zooltjes kan komen die er tijdelijk in kunnen. Eens zien wanneer we onze eerste (sneeuw?)wandeling kunnen gaan maken.

De meester van Quinn was vorige week een tas met werkjes en knutselmateriaal komen brengen. Volgens mij hielp het dat Lise aan het werk was, want opeens wilde Quinn ook en samen werkten we een groot deel van zijn werkboekje door. Zo leuk! Hij bleek het knippen ook helemaal geweldig te vinden. Ik ga hem daar de komende tijd eens wat vaker mee aan de slag zetten denk ik.

Iets wat ik al weken, nee maanden, uitstelde, was deze week dan eindelijk het geval. We gingen met z’n drieën naar de tandarts. Het was echt al lang geleden dus ik was een beetje huiverig of alles wel goed zou zijn. Maar gelukkig waren de gebitjes van de kinderen meteen goedgekeurd. Lise kreeg beschermlaagjes over haar grotemensenkiezen. Dat duurde best lang en er moesten van die watjes in haar mond. Ik zag aan haar dat ze het spannend vond, maar ze bleef zo dapper! Toen de tandarts haar even liet rusten en daarna vroeg: ‘ben je er weer klaar voor?’, zei ze volmondig ‘ja!’. Stoere meid.

Michiel was er ook even bij omdat ik de kinderen (vooral Quinn eigenlijk) niet goed alleen durfde te laten als ik zelf in de stoel lag. Quinn vond de grote stoel nog wat spannend, maar op de schoot van papa durfde hij het wel aan. Zelf had ik op wat geïrriteerd tandvlees na niets, zelfs geen tandsteen. Dat was snel gepiept dus. En om te voorkomen dat we nu weer veel te lang niet gaan heb ik maar meteen een afspraak voor over een half jaar gemaakt. Kan dat niet meer misgaan.

Vrijdag moest ik een carnavalsvideo opnemen. Eigenlijk wilde ik het simpel houden, maar ik besloot toch zelf even een pakje aan te trekken. Om het toch iets extra’s te geven 😉 Helaas aansluitend geen feestje. Ik hoop echt dat dat volgend jaar weer gewoon kan!

Nu geniet ik van het laatste stukje van een rustig weekend. Morgen weer lekker aan het werk en eind van de middag de kindjes weer thuis. Ik ben heel benieuwd hoe ze het op school zullen hebben. Vooral voor Quinn zal het behoorlijk wennen zijn na al die weken thuis!

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.