PERSOONLIJK

Snapshot Sunday #175

5 april 2020

Als er geen restaurants open zijn, moet je creatief zijn. We hadden nog geen eten besteld, maar vorige week vrijdag moest het er toch eens van komen. En als je mij laat kiezen hoef ik niet lang na te denken. Dan wordt het sushi! We bestelden bij een restaurant hier in het centrum. Niet mijn allerfavorietste (want die doen alleen aan afhaal en we waren te lui om nog de deur uit te gaan), maar het smaakte heerlijk! Nu ik deze foto weer zie krijg ik er spontaan weer zin in. Dat is niet goed!

Lise vindt sushi ook lekker en mocht een beetje van ons mee snoepen. Maar eigenlijk maak ik de kinderen veel blijer met een pizza die ze zelf mogen beleggen. Lise vond het één groot feest!


Dat thuisblijven is allemaal leuk en aardig, maar hoe je het ook wendt of keert: er wordt minder bewogen. En dus proberen we dat te compenseren met een wandeling hier en daar, een fietstochtje of we gaan thuis sporten. Gewoon in de woonkamer dus. Ik heb al een aantal keer een les Xcore gedaan en Lise is hier bezig met een speciale workout voor kinderen. Als je een beetje zoekt op YouTube kom je vanzelf wat leuks tegen.

Met het mooie weer van de afgelopen week waren we toch het allerliefst buiten. In het weekend zaten we lekker buiten aan het allerlaatste stukje van de kruidcake die we vorige week bakten. Versierd met sprinkels was die nóg lekkerder!

Lise begon de nieuwe thuisschoolweek meteen goed, met een rekenwerkje uit een van de boekjes van de Bijlesmeester. Ze vindt de minsommen nog wat lastig, maar het optellen gaat al heel goed! We sturen zo nu en dan een foto van haar werkje naar haar meester en die reageert heel leuk. Ook ziet ze hem elke ochtend even via Zoom. Toch fijn dat het contact op deze manier een beetje in stand blijft.

Het contact tussen Lise en haar meester blijft beter in stand dan mijn conditie heb ik het idee 😉 Ik blijk het in de praktijk toch vrij lastig te vinden dat ik niet naar de sportschool kan. De drempel om mijn hardloopkleren aan te trekken en buiten een rondje te gaan rennen is toch hoger dan ik dacht. En thuis sporten is ook zo vrijblijvend dat ik het steeds maar voor me uit schuif. Lastig, lastig…

Als je 90% van de tijd thuis moet zijn, is even naar buiten gaan voor een boodschap een soort cadeautje. Helemaal als het zonnetje schijnt! Ik ga dan bewust op de fiets, zodat ik meteen wat beweging krijg. Kun je wel wat minder boodschappen meenemen, maar dat is dan maar zo. We doen trouwens nog steeds weekboodschappen met de auto hoor. Ik ga alleen voor een paar kleine dingen in de loop van de week nog terug naar de winkel.

Even een rustmomentje met een kleurplaat. Lise vondt het best lastig dat ze haar vriendjes en vriendinnetjes niet ziet. Ze speelt nu wel veel meer met Quinn en ik merk dat ze naar elkaar toe gegroeid zijn de afgelopen weken. Dat is heel mooi om te zien. Maar ik gun haar ook zo het contact met leeftijdgenootjes.

Allemaal aan het werk! De eettafel is de laatste weken ook een werk- en leerplek geworden. Meestal zetten we Lise ’s ochtends meteen aan een schoolwerkje. Dan is dat alvast gebeurd en kan ze daarna even iets doen wat ze zelf kiest. We houden ons verder trouwens niet strikt aan een planning of zo. Dat nam ik me de eerste dag nog wel voor, maar eigenlijk werkt deze wat meer flexibele prima voor ons allemaal.

Mijn ouders hebben het er best moeilijk mee dat ze Lise en Quinn nu helemaal niet kunnen zien. We vinden het allebei (zij zelf dus ook) niet verantwoord omdat ze al redelijk op leeftijd zijn en mijn vader daar bovenop ook nog eens hartpatiënt is. Gelukkig is er videobellen en dat doen we dan ook regelmatig.

Elke dag gaan we even naar buiten. Niet altijd buiten onze eigen tuin, maar als het zulk lekker weer is als afgelopen week maken we vaak toch een rondje door het park. Het speeltuintje was helemaal verlaten, dus er kon lekker even worden gespeeld. Quinn vond de wipwap eerst heel eng, maar stiekem wilde hij er toch wel erg graag op. Beetje bij beetje durfde hij steeds iets meer tot hij er uiteindelijk helemaal zelf op zat. Knap!

‘Ik vind het een beetje spannend’, hoorde ik Quinn tegen Lise zeggen toen ze samen iets aan het kijken waren op tv. Toen ik nog eens keek zag ik dat Quinn naar haar toe gekropen was en zij haar arm om hem heen had geslagen. Hoe lief is dat?! En toen er iets van speelgoed onder de bank was gerold, maakten we er maar meteen gebruik van om de boel onder de bank eens goed schoon te maken. Quinn wist niet hoe snel hij zijn eigen stofzuiger tevoorschijn moest halen 🙂

Lise en ik bakten cupcakes met de Airfryer en die vielen bij ons allemaal héél goed in de smaak!

We krijgen in principe geen bezoek, maar de bestie van Lise is daarop de enige uitzondering. Zijn ouders en wij vinden het prima als ze zo nu en dan bij elkaar spelen. Vorige week was Lise bij hem en mocht ze voor het eerst blijven eten. Afgelopen week was hij bij ons, mocht hij ook tot en met het avondeten blijven, en haalden we friet. Je kan je voorstellen dat dat één groot feest was! Ik vond het stiekem zelf ook heel lekker. De laatste keer dat we friet hadden gehaald was een maand geleden met carnaval, dus het mocht wel weer een keer.

Nu Quinn Lise elke dag ziet werken, wil hij zelf ook graag wat werkjes doen. Ik vond nog een aantal van die speel- en doeboekjes met eenvoudige opdrachten voor kinderen van 3-4 jaar, dus daar kunnen we mooi met hem eens mee aan de slag. Een goede voorbereiding voor als hij over een half jaartje ook naar school gaat (stop de tijd!).

Dat was ‘m voor deze week. Ik gok dat we vandaag grotendeels buiten zullen zijn, want het wordt heerlijk lenteweer. Dat geldt trouwens ook voor heel de komende week, dus dat is mooi meegenomen. Hoe gaat het bij jullie met het thuisblijven en de combi (thuis) werk, thuisschool en huishouden en vrije tijd? Het blijft hier een beetje een gepuzzel en het is echt niet altijd even leuk maar ik kan ook niet zeggen dat het tegenvalt. Gelukkig!

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.