PERSOONLIJK

Op naar de dertig!

16 maart 2012

Vorige week ben ik 27 geworden. Zevenentwintig. Een mooi woord om te schrijven en uit te spreken, maar zo trots als ik als kind was als er weer een jaartje bij kwam, hoe confronterender het nu wordt. ‘Confronterend’ is misschien niet helemaal het juiste woord, maar feit is nu eenmaal dat aan de jaren als twintiger binnenkort toch een einde gaat komen. En daar ben ik me maar al te bewust van.

Ik weet niet of het ligt aan het ouder worden, maar ik denk de laatste tijd wat vaker aan vroeger. Aan de vakanties die ik samen met mijn ouders en broertje vierde bijvoorbeeld. Vanmorgen had ik me – heel ijverig – op onze werk-/studeerzolder geïnstalleerd met het doel eens echt wat nuttigs te gaan doen op mijn vrije dag. Dat leek te lukken, tot mijn oog viel op onze wand met fotolijstjes.

Ik zag daar de foto waar mijn broertje en ik zo rond 4 en 6 jaar oud zijn (helaas, ik weet het niet precies) en we op vakantie zijn in Zeeland. Na een dag strand zitten we op een hekje in de duinen en daar is deze foto gemaakt. Ik vind het zo’n prachtig plaatje, omdat je ziet hoe gelukkig we daar zijn en hoeveel plezier we op die vakanties altijd hadden.

Direct naast die foto hangt een foto die is gemaakt in 2008. We zijn in Parijs en vieren gedurende een lang weekend het 25-jarig huwelijk van mijn ouders. De foto is minimaal 16 jaar later gemaakt en dat is ook wel te zien 😉 Maar ik vind het zo mooi, omdat het illustreert hoe goed de band tussen mijn broertje en mij nog altijd is. Bovendien was die vakantie speciaal, omdat het waarschijnlijk de laatste keer zou zijn dat we in die samenstelling, dus echt als gezinnetje, op vakantie gingen.

En zo heeft dit momentje dagdromen toch een leuke blogpost opgeleverd. Hebben jullie ook zulke warme herinneringen aan vroeger?

 

 

 

Misschien vind je dit ook leuk:

Geen Reacties

Laat een reactie achter

CommentLuv badge