BABY PERSOONLIJK

Mijn borstvoedingsverhaal

23 november 2016

borstvoedingsverhaal

Wie Quinn’s baby updates tot nu toe een beetje gevolgd heeft, weet dat hij het super goed doet. Er is alleen een ding dat als een rode draad door onze eerste drie weken loopt: de borstvoeding. Het leek me goed het hele verhaal daaromheen eens op een rijtje te zetten. Waar begonnen we mee? Hoe ging het verder? En waar staan we nu?

In het ziekenhuis

Tijdens de zwangerschap had ik bij de verloskundige al aangegeven dat ik graag borstvoeding wilde geven. Ook vond ik het belangrijk dat daar in het ziekenhuis extra aandacht en begeleiding voor was, aangezien dat bij de geboorte van Lise nogal was tegengevallen.

Mijn bevalling van Quinn ging echter zo ontzettend snel dat ik in eerste instantie helemaal niet meer had stilgestaan bij het hele borstvoedingsverhaal. Gelukkig heeft hij na de geboorte wel een uur huid op huid bij me gelegen, wat heel belangrijk is voor het op gang brengen van de melkproductie. Na ongeveer anderhalf uur is hij voor het eerst aangelegd. De verpleegkundige hielp daarbij en dat lukte vrij goed.

De kraamweek

Eenmaal thuis ging ik vol goede moed de kraamweek in. Ik vertelde de kraamverzorgster dat het bij Lise niet gelukt was met de borstvoeding, maar dat ik het dit keer wel heel graag weer een kans wilde geven. Ze zou me helpen er alles aan te doen om het te laten slagen, zolang het voor mij goed voelde. Fijn!

“Het is normaal dat baby’s de eerste paar dagen afvallen. Alleen was Quinn op dag drie 10,4% afgevallen. Iets meer dan het maximum van 10%.”

De eerste 24 uur is het wel belangrijk de baby elke drie uur aan te leggen, maar meestal is er dan nog geen of nauwelijks melkproductie. Dat hoeft ook niet, want als het goed is heeft hij genoeg reserves meegekregen uit de baarmoeder. Bovendien is het maagje die eerste dagen nog heel klein en dus snel gevuld. Ik had geen idee of er al melk uit mijn borsten kwam. Het aanhappen ging de ene keer wel goed en de andere keer wat minder, maar ik maakte me nog niet zo’n zorgen. Tot op de derde dag van de kraamweek. Het is normaal dat baby’s de eerste paar dagen afvallen. Alleen was Quinn op dag drie 10,4% afgevallen. Iets meer dan het maximum van 10%. Het was duidelijk dat we moesten gaan bijvoeden met kunstvoeding. Ook opperde de kraamverzorgster het gebruik van een kolfapparaat, om mijn productie hopelijk op gang te helpen. Ik stemde in.

Bijvoeden deden we in eerste instantie met een lepeltje en later met een cupje. Toen Quinn rond dag vijf of zes zulke hoeveelheden dronk dat het met een cupje niet meer te doen was, hebben we in overleg toch maar een flesje geïntroduceerd. Het was nu telkens: aanleggen, bijvoeden, kolven. Als Michiel thuis was konden die laatste twee tegelijk en in de nachten hoefde ik (gelukkig) niet te kolven.

Wat op de eerste dag kolven begon met een druppel (halleluja!) die we heel voorzichtig op een lepeltje opvingen en aan Quinn gaven, was na een paar dagen een bodempje melk. Er zat dus weldegelijk vooruitgang in, al ging het langzaam. Toen ik drie dagen aan het kolven was, kreeg ik een klein beetje last van stuwing. Echt maar een heel klein beetje hoor, maar dat was wel een teken dat het de goede kant op ging met de productie.

snap7

De lactatiekundige

“Ik sprak met de kraamverzorgster af dat ik zeker in de nachten niet te lang moest blijven proberen. Wilde hij niet? Dan maakten we een flesje klaar.”

Het aanleggen was alleen echt nog wel een ding. De ene keer was Quinn heel geduldig en had hij voldoende rust om een grote hap te nemen zodat ik hem kon aanleggen. Maar er waren ook genoeg momenten dat hij zo wild met zijn armen aan het zwaaien was, zijn hoofd draaide en het na drie mislukte ‘hapjes’ op een huilen zette. Ik sprak met de kraamverzorgster af dat ik zeker in de nachten niet te lang moest blijven proberen. Wilde hij niet? Dan maakten we een flesje klaar. Uiteindelijk is het ook belangrijk om voldoende nachtrust te kunnen pakken.

Om hulp te krijgen bij het aanleggen kwam op dag acht de lactatiekundige langs. Ze controleerde Quinn en vond niets wat aanleiding kon geven tot niet goed kúnnen drinken. Dat was goed om te horen. Vervolgens hielp ze mij verschillende voedingshoudingen uitproberen. Bij de rugbyhouding was het raak. Quinn hapte vrij gemakkelijk aan en lag heel rustig te drinken. Eindelijk!

Ik was wel een beetje bang dat het een lucky shot was en het me, zodra de lactatiekundige de deur uit was, opnieuw niet zou lukken Quinn goed aan te leggen. Maar het tegenovergestelde was waar. Het ging! Toen ze me drie dagen later belde om te vragen hoe het ging, kon ik trots vertellen dat het me inmiddels ook lukte in de ‘gewone’ Madonna-houding en liggend te voeden.

Er was alleen één ‘maar’… Quinn is niet echt een doordrinker. Hij laat de borst regelmatig los en valt vaak in slaap. Dat maakt het voor mij lastig aan te voelen of en wanneer hij genoeg heeft gehad. Helaas zijn de keren dat hij na een borstvoeding twee of drie uur tevreden was op één hand te tellen. Meestal komt het er dus op neer dat we vijf minuten, een half uur of een uur na de borstvoeding toch maar een flesje maken, zodat hij in elk geval verzadigd is en kan gaan slapen.

En nu?

Nu staan we eigenlijk nog steeds op hetzelfde punt. Gelukkig bleek vorige week donderdag wel dat Quinn goed is aangekomen en inmiddels ruim boven zijn geboortegewicht zit.

Maar de borstvoeding blijft een ding. Ik ben regelmatig drie kwartier lang aan het voeden, om er vervolgens achter te komen dat hij toch niet genoeg heeft en er dus weer een flesje gemaakt moet worden. Dat werkt niet bepaald bevorderend kan ik je vertellen. Aan de andere kant weet ik dat hij tenminste iets aan borstvoeding binnenkrijgt en zijn alle beetjes natuurlijk mooi meegenomen.

En wat mijn productie betreft… Gisteravond gaf Michiel Quinn een volledige fles kunstvoeding en besloot ik te kolven. Dat leverde 70 cc op. Niet weinig, maar zeker ook niet veel en sowieso te weinig voor een volledige voeding. Betekent dat dat mijn productie gewoon niet toereikend is? Dat is de vraag, want een baby schijnt meer melk uit een borst te kunnen halen dan een kolfapparaat. Lastig hoor!

Hoe lang ga ik dit nog zo volhouden? Dat is natuurlijk de belangrijkste vraag. Als ik heel eerlijk ben zie ik mezelf niet maandenlang op deze manier doorgaan. Ik heb gisteren besloten het nog tot en met het eind van deze maand aan te kijken. Gaat mijn productie vooruit en verbetert Quinn zijn drinktechniek waardoor we steeds minder vaak naar de fles hoeven te grijpen dan is de kans groot dat ik doorga met de borstvoeding. Zo niet, dan is dat misschien het moment dat ik met pijn in mijn hart moet zeggen dat het goed is zo en we volledig op kunstvoeding overgaan.

Wordt vervolgd dus… Heb jij je kind(eren) borstvoeding gegeven en zo ja, hoe lang?

De uitgelichte afbeelding is afkomstig van Shutterstock.

Misschien vind je dit ook leuk:

39 Reacties

  • Reactie Manon 23 november 2016 at 06:49

    Wat fijn dat het nu toch wel een beetje lukt! Ik denk dat je er goed in staat en niet kostte wat kost álles wil doen en er straks aan onderdoor gaat. Bij Nilo lukte het niet maar ik wil bij dit kindje het net als jij proberen! Ben benieuwd hoe het verder gaan met jullie bv verhaal. Succes!
    Manon schreef: What We Wear – Outfits van de moedersMy Profile

    • Reactie Monique 24 november 2016 at 17:29

      Ik merk nu al dat het veel van me (en ook van ons) vraagt, dus dat moet ik goed in de gaten blijven houden. Goed dat jij het ook weer wil proberen. Hopelijk lukt het en zo niet dan weet je in elk geval dat Nilo prima groot is geworden op kv 🙂 Dankjewel voor de succeswens!

  • Reactie astrid 23 november 2016 at 07:34

    Ik zou zeggen volg je hart..
    Het is jammer dat het niet vlekkeloos verloopt zoals je soms hoort.. Maar ik denk dat dat bij 98% niet zo is. Je doet er alles aan maar hopelijk niet ten koste van je eigen plezier!
    Heb het zelf ook meegemaakt tepelhoedjes, spruw, schimmels.. bij de 2e ook maar amper 4 weken nu soms spijt dat ik zo snel heb opgegeven maar aan de andere kant heb ik super genoten en is ons meisje heel tevreden!!

    • Reactie Monique 24 november 2016 at 17:30

      Daar ben ik ook een beetje bang voor, spijt krijgen. Maar als de beslissing op dat moment de juiste is, dan moet je daar later eigenlijk geen spijt van hebben. Genieten is zo belangrijk en die eerste weken gaan al zo snel… Dank voor je reactie!

      • Reactie astrid 24 november 2016 at 17:35

        Nee precies dat is ook zo!
        ik heb echt genoten en ben daarom toch ook wel blij met de keuze die ik toen heb gemaakt!
        Maar niks is zo mooi en fijn je kleintje aan de borst!
        Succes met je keuze welke je ook maakt het is allebei goed!

  • Reactie Nikki 23 november 2016 at 07:47

    Hoi Monique, Toch eens een keertje een reactie van mij.. ik volg je blog al n hele poos 😉 maar ben nooit zo van het reageren! Waarom nu dan wel? Omdat we toch een beetje in het zelfde schuitje zitten! Ik ben 8 oktober bevallen van een zoontje, ook onze tweede. Zijn zus is nu bijna 2,5 jaar.. met borstvoeding heb ik wel wat ervaring. Haar heb ik 20 maanden gevoed en dat ging in het begin zeker niet van een leiendakje! Uren zat ik op de bank Jette was ook geen doordrinken, maarja met een eerste heb je je handen nog vrij. Nu met onze zoon was ik bang voor hetzelfde, met het verschil dat er nu een peuter rond loopt die ook aandacht wil! Niet handig dus, die uren op de bank! Gelukkig gaat het dit keer allemaal veel soepeler, ik ben ook wat relaxter. Al was ons zoontje net als Quinn in het begin ook veel afgevallen en moesten we ook bijvoeden met kunstvoeding. Uiteindelijk konden we het bijvoeden laten vallen, na ongeveer twee weken en is het nu nog steeds alleen maar borstvoeding. Meneer is de afgelopen maand dik n kilo gegroeid! Wat ik hiermee wil zeggen is: Je doet het super goed! Vertrouw op je eigen intuïtie en leg je kindje gewoon lekker veel en vaak aan, dit is goed voor je productie en al kost t nu wat energie, later heb je er profijt van! Wij zijn nu 6 weken verder en er ontstaat nu pas een soort van ritme van om de 3/4 uur voeden. Ik kolf trouwens ook niet veel meer van 80 cc, maar ben er van overtuigd dat hij er echt veel meer uitkrijgt! Je kunt soms echt onzeker worden he, van die borstvoeding…geef het niet te snel op en neem de tijd.
    Het gaat je vast en zeker lukken, heel veel succes ermee!

    • Reactie Monique 24 november 2016 at 17:32

      Dankjewel voor je uitgebreide reactie! En wat fijn dat jullie de kv uiteindelijk achterwege konden laten. Ik moet ook allemaal niet teveel en te snel willen, dat is vaak mijn probleem.

  • Reactie Joyce 23 november 2016 at 07:54

    Ik heb het bij beide kindjs 6 weken kunnen volhouden met veel moeite. Goed je gevoel volgen X
    Joyce schreef: 2016 hoogtepunt van: JessicaMy Profile

    • Reactie Monique 24 november 2016 at 17:33

      6 weken is hartstikke netjes! En ja, dat zal ik doen, dankjewel 🙂

  • Reactie Loes Johanna 23 november 2016 at 08:06

    Wat goed dat je dit zo opschrijft, ik vind het als toekomstige mama die borstvoeding wil gaan proberen in ieder geval fijn om te lezen. Goed dat je het nog tot het einde van de maand probeert, en heel begrijpelijk dat dit niet maanden lang vol te houden is. Veel succes. 😘
    Loes Johanna schreef: Mijn to do lijst tot de bevallingMy Profile

    • Reactie Monique 24 november 2016 at 17:34

      Fijn dat je er iets aan hebt. Hopelik gaat het bij jou allemaal wat soepeler, maar je weet nu in elk geval dat dat niet vanzelfsprekend is 🙂 Dankjewel!

  • Reactie Michal 23 november 2016 at 08:37

    Hier twee dochters die allebei 7 maanden borstvoeding hebben gehad. Bij de eerste kwam mijn productie ook moeilijk op gang. We hebben toen hetzelfde riedeltje moeten afgaan als jullie: aanleggen, mijn man ging dan bijvoeden met de pink en ik kolven, ook ’s nachts. Ik weet niet of je dat al doet, maar het drinken van een glas venkelthee ’s ochtends kan helpen de productie te verhogen. Mijn eerste viel ook vaak in slaap dus ik moest haar deinken goed in de gaten houden en af en toe aan de onderkant van haar voetje kriebelen zodat ze weer wakker werd. Bij de tweede ging het allemaal vanzelf. Beide hebben ze in de kraamweek 10% onder het geboortegewicht gezeten. Bij de eerste schoot ik daarvan in de stress, bij de tweede had ik er vertrouwen in dan het goed ging komen en hebben we ook niet bijgevoed.
    Borstvoeden is best zwaar – lichamelijk en geestelijk, jij bent immers verantwoordelijk dat je kindje genoeg krijgt. Ik heb bewondering voor iedereen die het in ieder geval probeert. Heel veel succes en geniet er vooral van!

    • Reactie Monique 24 november 2016 at 17:35

      Bedankt voor je uitgebreide reactie. Wat fijn dat het bij je tweede allemaal vanzelf ging! Het is inderdaad zwaar, maar ook zo mooi… Ik probeer daarom zeker te genieten van de momentjes dat hij bij me ligt te drinken 🙂

  • Reactie MetMirjam 23 november 2016 at 08:47

    Ik heb mijn dochter maar een paar weken borstvoeding gegeven. Op een gegeven moment bleek dat ze niet genoeg kreeg van mij en na wat probeersels was ik er snel klaar mee. Het maakte me onzeker. Ik ben gestopt en overgegaan op flesvoeding. Vooraf was dit niet mijn eerste keuze maar achteraf nog steeds blij dat we deze keuze gemaakt hebben! Ik wist nu zeker hoeveel ze binnen kreeg en daar werden we allemaal een stuk relaxter van 😉
    Succes!
    MetMirjam schreef: Wij gaan dit jaar voor kerst in de tuin!My Profile

    • Reactie Monique 24 november 2016 at 17:36

      Ja dat is wel echt hét grote voordeel van flesvoeding hè? Vind ik ook. Fijn dat de keuze jullie rust heeft gebracht. Dan weet je zeker dat je de juiste beslissing hebt genomen.

  • Reactie Shirley 23 november 2016 at 09:29

    Dit hadden wij dus ook, maar dan ook nog eens dat Skyler niet wilde aanhappen. Mijn productie kwam niet op gang en na een week had ik nog steeds maar 10cc ofzo. Ben er ook nog niet over uit of ik het de volgende keer weer wil proberen of direct overga op de fles 🙂
    Shirley schreef: Style the bump #1My Profile

    • Reactie Monique 24 november 2016 at 17:38

      Dat klinkt echt als mijn verhaal toen bij Lise. Waarschijnlijk speelt dan ook mee dat ze niet voldragen waren toen ze geboren werden. Je hebt nog even om erover na te denken, maar ik zou gewoon doen waar jij je het beste bij voelt. Blije mama, blije baby 🙂

  • Reactie Thea van Galen 23 november 2016 at 09:32

    Zoals je weet liep het bij mij ook niet gemakkelijk. Had ook te weinig melk. Mijn lactatiekundige gaf ook nog de tip 1x meer te kolven op een dag, dat stimuleert ook weer. Ik vond het slopend en heb nog geen spijt van stoppen. Ik ben blij dat ik mijn gevoel gevolgd heb, en dat is dan ook het advies wat ik je meegeef: volg je gevoel. Quinn ( en Lise en Michiel) hebben meer aan een gelukkige moeder zonder “stress” dan met. Je moet er niet aan onderdoorgaan of ongelukkig worden.

    • Reactie Monique 24 november 2016 at 17:41

      Wat een mooie, lieve reactie Thea. Een keertje extra kolven per dag probeer ik inderdaad ook, maar ik moet eerlijk zeggen dat het er niet elke dag van komt. Ik ben soms ook gewoon blij dat ik even ‘niks’ hoef als de kleine slaapt. Ik ga goed in de gaten houden hoe ik me erbij voel en of het nog te doen is allemaal. Eraan onderdoor gaan of ongelukkig worden is zeker niet de bedoeling nee!

  • Reactie iris 23 november 2016 at 09:41

    Ik mag nu bijna 10 weken borstvoeding geven. Bij mijn zoon heb ik 5 maanden fulltime gekolft, omdat hij bij 26 weken geboren was. Onze dochter was ook wat te vroeg, 35 weker, dus gingen we ook een traject in met kolven, aanleggen, bijvoeden. Nu is ze ongeveer 5 weken volledig aan de borst. Het is niet makkelijk, spruw, 5 borstontsteking en, lange voedingen, 6 keer per dag kolven ivm overproductie. Maar jet is het zo waard, stoppen komt niet in mijn hoofd op. Zelfs niet bij 40 graden koorts😉

    • Reactie Monique 24 november 2016 at 17:45

      Respect voor 5 maanden fulltime kolven! En wat fijn dat het bij jullie dochter nu volledig lukt aan de borst. Knap dat je ondanks de kwalen niet aan stoppen denkt.

  • Reactie wendy 23 november 2016 at 12:53

    Wel bizar eigenlijk dat het geven van borstvoeding voor zoveel moeders problemen oplevert. Voordat ik zelf kinderen had, had ik niet verwacht dat het zo ‘ingewikkeld’ zou kunnen zijn. Bij beide kinderen ging het erg moeilijk, en heb ik nooit volledig borstvoeding kunnen geven, wat ik wel heel erg jammer vond. Op een gegeven moment vraagt het dan zoveel van je, en als je weinig tot geen vooruitgang merkt, ondanks al die inspanningen, kan dat echt een enorme teleurstelling zijn. Ik vond het beide keren ook erg moeilijk om uiteindelijk de knoop door te hakken om dan maar volledig flesvoeding te geven. Bij mijn tweede kindje had ik daar zelfs zo’n spijt van dat ik na een paar weken te zijn gestopt, weer wilde proberen om de borstvoeding toch nog weer op gang te brengen (relactatie). Dat lukte (!), maar uiteindelijk bleef de productie toch weer te laag en heb ik het uiteindelijk toch maar weer opgegeven. Hoewel ik er nu op zich vrede mee heb, blijf ik het toch heel jammer vinden dat het allemaal zo moeizaam gaat. Succes ermee! Ik hoop voor je dat er toch nog vooruitgang in mag komen!

    • Reactie Monique 24 november 2016 at 17:47

      Ja zeker nu ik alle reacties lees valt me dat ook op. Het doorhakken van de knoop is inderdaad ook heel lastig. Ik heb nu besloten het nog even aan te kijken, maar zie toch best op tegen dat moment dat ik een beslissing ga nemen. Wat jammer dat het na die relactatie toch niet gelukt is. Dankjewel voor je lieve woorden!

  • Reactie Sandra 23 november 2016 at 14:41

    Oooh dit is zo herkenbaar! Finn is in juni met 35 weken en 6 dagen geboren waardoor hij meteen op neonatologie belandde en daar dus direct flesjes kreeg. Ik begon meteen met kolven en iedere dag werd ik op neonatologie begeleid bij het aanleggen maar na 5 minuten moesten we steeds overgaan op een flesje aangezien hij steeds in slaap viel.
    Eenmaal thuis werd het een verhaal zoals je hierboven beschrijft: de ene keer rustig, de andere keer wild en na een hele tijd drinken bleek hij nog helemaal niet genoeg te hebben. Gedurende 2 maanden heb ik na iedere voeding en soms vaker gekolfd, dag en nacht. Daarna was het voor mij genoeg geweest, ik ging hier volledig aan onderdoor. Ik heb er vrede mee genomen, wat hij gehad heeft heeft hij gehad en nu is hij heel gelukkig met de flesjes. Hij groeit als kool en ik heb nu tenminste tijd om met hem bezig te zijn in plaats van aan dat verdomde kolftoestel te zitten.
    Hopelijk komt er nog wat betering bij jullie en kan je het kolven op termijn achterwege laten! Zo niet dan heb je jezelf niks te verwijten en heb je het toch maar weer mooi geprobeerd! En het belangrijkste heeft hij dan toch gehad :). Succes!

    • Reactie Monique 24 november 2016 at 17:50

      Dat in slaap vallen gebeurt hier ook heel vaak. Zo lastig! Heel knap dat je zoveel bent gaan kolven, maar ook goed dat je voelde dat het je opbrak en er vrede mee had. Wat je zegt is helemaal waar, je wilt ook gewoon met je baby bezig kunnen zijn zonder dat het altijd alleen maar met de voeding of het kolven te maken heeft. Bedankt voor je lieve woorden, ik hoop het ook!

  • Reactie Laura 23 november 2016 at 21:24

    Ja, allebei de kinderen ongeveer een jaar. Ik heb schijnbaar ook echt hele goede voeding en het loopt eruit als ik al aan mijn baby denk. Ook nu weer. Goede voeding, hij is zeer tevreden en komt om de 4 a 5 uur. Mijn nadeel heeft altijd gelegen bij de kwaaltjes. Kloven tot bloedens toe, spruw en beginnende borstontsteking.
    Laura schreef: Furreal FriendsMy Profile

    • Reactie Monique 24 november 2016 at 17:51

      Mazzelaar 🙂 op de kwaaltjes na dan…

  • Reactie Nicole 23 november 2016 at 22:14

    Ik vind dat je het super doet. En ook heel knap dat je het zo schrijft want er zijn toch altijd moeders die zichzelf dan heel wat beter vinden omdat zij bijv niet denken aan stoppen. En jij wel. Maar ik vind dat je geeft wat je kan geven en het moet ook zeker leuk blijven. Waarom jezelf kwellen en pijnigen, je hebt hem al de belangrijkste weken jouw melk gegeven! Goed dat je voor jezelf een ultimatum hebt gesteld.. Maar hopelijk is het niet nodig en komt het beter op gang 🙂
    Nicole schreef: Oeps, schijnbaar mocht ik dat niet eten!My Profile

    • Reactie Monique 24 november 2016 at 17:52

      Wat een lieve reactie Nicole, dankjewel. Ja we zullen zien wat de toekomst brengt. Ik ben inderdaad ook al blij met wat ik hem tot nu toe heb kunnen geven 🙂

  • Reactie Linda 23 november 2016 at 22:42

    Top dat je het weer probeert! Hier ook in het begin teveel afgevallen en moeten bijvoeden. Op dag 3 begonnen met kolven en toen werd het al snel beter. Ik voed op verzoek, in de eerste maanden geregeld elke 1.5 uur. Als ze een flesje kreeg waren die tot de 12 maanden maximaal 90 ml. Inmiddels voed ik bijna 2 jaar, maar ik heb dan ook bijna geen problemen gehad (op kloven/tepelhoedjes na) Denk dat ik anders al veel eerder gestopt was.
    Linda schreef: TAG: 100 vragen die niemand je ooit stelt (deel 2)My Profile

    • Reactie Monique 24 november 2016 at 17:53

      Wat mooi dat je zo lang door hebt kunnen gaan met voeden en fijn dat je verder weinig problemen hebt gehad!

  • Reactie Silke 24 november 2016 at 14:50

    Toch even een reactie, 70 cc is echt (!!!) al super netjes! Ik kolf met 5 maanden tussen de 100 en 150 cc en geef ook flesjes met deze hoeveelheid. Staar je niet blind op hoeveelheden die je baby krijgt met flesvoeding, dit is heel anders. Wie weet heb je hulp bij de dames van la leche league, ze hebben een hele prettige facebookpagina waar ik zelf al veel steun heb gevonden. Ik kreeg de tip om te zorgen dat ze actief blijven drinken. Wiebel aan zijn voet, schud hem weer wakker. Ect.

    Blijf bij je gevoel, dat is het belangrijkste! En voel je je beter straks bij flesvoeding? Je hebt het geprobeerd datis al top. Wat je op een (rustige) dag zou kunnen proberen is ipv de flesvoeding aanbieden na een voeding om Quinn wel weer aanleggen na die 30 minuten, want alleen zo krijg je je eigen productie omhoog (regeldagen).

    Bijvoorbeeld overdag en s’avonds en de nacht wel aanvullen. Ik combineer de BV ook met flesvoeding en dit is voor mij een goede combi. Overdag volledig BV en s’avonds een flesje FV voor het slapen. Hou je goed en veel succes! xx

    • Reactie Monique 24 november 2016 at 17:55

      Ja dat is eigenlijk ook zo, haha. Maar het is niet altijd 70 cc hoor. Ik denk ook dat je gelijk hebt dat je het niet met kv moet verwarren. Ik zal die Facebookpagina eens opzoeken, bedankt voor de tip! Ik ben inderdaad van plan gewoon vaker te gaan aanleggen, maar met een peuter in huis is dat niet altijd even makkelijk 🙂 Ik zie trouwens ook wel wat in jouw manier, overdag volledig bv en ’s avonds een flesje voor het slapen. Daar ga ik eens over nadenken! Dankjewel voor je uitgebreide reactie.

  • Reactie Freya Thyssen 24 november 2016 at 19:31

    Hey Monique, je bent heel goed bezig! Borstvoeding geven is toch heel mooi hé. Ik kan je vertellen dat het alleen maar makkelijker wordt. Ik geef mijn zoontje van 28 maanden ook nog borstvoeding al moet ik zeggen dat dit nu nog maar heel weinig is. Ongeveer 3 keer per week ofzo. Ik weet wel dat niet iedereen zo’n borstvoedingsfreak is als mij haha en dat hoeft uiteraard helemaal niet. Je moet je gevoel volgen. Ik vind het een mooi idee dat hij
    stopt als hij er zelf klaar mee is :-). Ik wens je nog veel succes en wat je beslissing ook is, je bent een hele liefdevolle moeder dus dat helemaal goed met Quinn. Groetjes Freya

  • Reactie De M van Mama - Jessica 26 november 2016 at 20:06

    Wat goed van je dat je zo doorzet! Ik heb zelf helaas heel snel opgegeven bij ons dochtertje, maar mocht er ooit een tweede baby komen dan wil ik er zeker voor 200% voor gaan.
    Ik weet dat er borstvoedingsgroepen op Facebook zijn waar moeders elkaar helpen. Misschien kun je daar eens vragen wat je kunt doen. Volgens mij is het de eerste drie maanden vooral heel veel aanleggen en de borst aanbieden.
    Hoe dan ook, mijn dochter is nu opgegroeid met kunstvoeding en ze is super lief en gezond! Uiteindelijk is dat het belangrijkste 🙂

  • Reactie Simone 27 november 2016 at 20:36

    Volgens mij is die hoeveelheid die je kolft zo slecht nog niet hoor! En daarbij moet je je nooit onzeker laten maken door de hoeveelheid die er met kolven uitkomt, want, zoals je zelf al zegt, je kindje krijgt er meer uit. Volgens mij ben je een heel eind op weg juist naar een goede uitkomst. Maar natuurlijk moet het wel gaan en moet je je er goed bij blijven voelen uiteraard.
    Ik heb Mirthe 7 maanden mogen voeden en ik ben dankbaar dat dat gelukt is 🙂
    Simone schreef: Feiten over de Blog & BloggerMy Profile

  • Reactie Margriet 4 december 2016 at 10:41

    Knap dat je hebt doorgezet en een lactatiedeskundige hebt ingeschakeld. Hou jezelf goed in de gaten, je moet er niet aan onderdoor gaan en je mag echt al trots zijn dat je zover kon komen.
    Ik heb zelf last van dysforisch toeschietreflex. (Mijn lichaam maakt teveel dopamine aan tijdens het voeden waardoor ik me erg neerslachtig voel.) Na bijna 2 maanden volledig borstvoeding, ben ik langzaam gaan afbouwen. Nu is Annebel 3 en een halve maand en geef ik nog 2 keer borstvoeding per dag, de rest is kunstvoeding.
    Margriet schreef: Onsuccesvol volwassen, welkom bij de dertigersMy Profile

  • Reactie Natascha 1 oktober 2017 at 19:03

    Oh wat heb ik een steun aan dit artikel en de reacties! Vorige week bevallen van ons eerste kindje en ik wist zeker: ik wil bv gaan geven. Helaas ging het aanhappen de eerste dagen slecht en viel ons meisje steeds in slaap. Resultaat: slapeloze nachten en veel onrust gedurende de dag. Met als gevolg op dag 4 dat we opgenomen zijn in het ziekenhuis omdat ons meisje te geel zag. Door te weten wat ze binnenkrijgt gaat het nu de goede kant op. Ik kolf daarom nu alle voedingen, behalve de nacht. Dan geven we kv. Ik vind het kolven loodzwaar en vind mezelf falen als moeder omdat ik haar niet aan de borst kan leggen. Waarom lukt het iedereen en mij niet? Gelukkig lees ik hier dat ik niet de enige ben. En dat bv idd loodzwaar is! Ik ben in ieder geval trots dat we ons meisje borstvoeding kunnen geven via de fles. Voor hoe lang weet ik niet, maar ik hoop toch zeker wel voor de eerste 6 weken. Zolang mama maar gelukkig blijft en het ziet zitten, want anders zal onze kleine meid het ook merken.

    • Reactie Monique 1 oktober 2017 at 22:44

      Allereerst gefeliciteerd met de geboorte van jullie dochter, Natascha! Heel fijn dat je steun hebt gevinden in dit artikel en de reacties erop. Weet inderdaad dat je er niet alleen in staat en het geven van borstvoeding bij velen (helaas) niet vanzelf gaat. Ik heb veel respect voor je doorzettingsvermogen. Alle voedingen kolven is keihard werken! En probeer het alsjeblieft niet te zien als falen. Ik weet dat ik mezelf daar ook op betrapte destijds, maar je weet nu dat het nu eenmaal niet bij iedereen (meteen) lukt. En het is toch geweldig dat je meisje nu toch jouw melk kan drinken? Goed op jezelf passen, voldoende rust nemen en jezelf de vraag blijven stellen of je het nog wel trekt op deze manier. Dan komt het goed! Heel veel succes (en geniet ze he, want voor je het weet is ze groot)!

    Laat een reactie achter

    CommentLuv badge