PERSOONLIJK

Koningsdag 2018 | losgaan op het springkussen & oververmoeide dreumes

28 april 2018

Het is je vast niet ontgaan, maar gisteren was het natuurlijk Koningsdag! De dag waarop Nederland massaal de vlag uithangt, een oranje kledingstuk uit de kast trekt en op zijn of haar manier dit nationale feest viert. Wij hadden het plan om overdag met de kinderen naar de vrijmarkt te gaan, ze daarna naar opa en oma te brengen en zelf nog even de stad in te gaan om een hapje te eten en een dansje te doen. Een terugblik!

We waren zoals altijd eigenlijk vrij op tijd opgestaan. Michiel stelde voor om in plaats van direct naar de vrijmarkt even met z’n allen naar de bouwmarkt te rijden om rekken te halen voor onze nieuwe klimplanten. Op zich een prima idee, want die dingen hebben we echt nodig. Misschien een iets minder goed idee om met z’n allen te gaan, maar daar kom ik later op terug.

Na het bouwmarktavontuur was het toch alweer bijna lunchtijd en omdat het me niet zo praktisch leek om op de vrijmarkt te eten, aten we maar wat vroeger gewoon thuis een boterham. Daarna zetten we beide kinderen op de fiets, hingen de buggy eraan en in een paar minuutjes waren we op de plaats van bestemming: het Eindhovense Stadswandelpark.

De Vrijmarkt

Het was druk, obviously, en met een buggy tussen de mensen door navigeren nam vaak zoveel van mijn aandacht in beslag dat het me nauwelijks lukte om te kijken wat iedereen te koop aanbood. Daar kwam nog bij dat de markt natuurlijk al om 10:00 uur open was gegaan en de allermooiste spullen waarschijnlijk al lang weg zouden zijn. Lise had haar eigen tasje en portemonneetje met wat geld erin bij zich en mocht daar zelf dingen voor uitzoeken. Eerst was ze heel kritisch en vond ze eigenlijk niets leuk (of voor baby’s) maar toen het haar te lang duurde wilde ze alles wat ze zag eigenlijk direct kopen. Een beetje begeleiding had ze dus wel nodig, maar uiteindelijk was ze heel blij met het spel Rummikub Junior en een boekje. Voor Quinn kochten we een schoolbus van Fisher-Price Little People (echt een aanwinst!) en we kregen er nog een brandweerautootje bij. Op de valreep zag ik nog ergens de klassieke Fisher-Price telefoon en ook die ging mee. Ik tikte ook nog ergens een sweater van Zara voor Quinn op de kop voor een euro.

Toen we voor het eerst de hoek om gingen had Lise hem al zien staan: het springkussen. Toen we dichterbij kwamen zag ik het ding al zo hevig schudden dat er wel een hele hoop kinderen op moesten zitten. Maar ze was vastberaden en wilde er naartoe. Voorheen was dat voor haar altijd een no-go. Hoe graag ze er ook op wilde, als er andere kinderen aan het springen waren durfde ze niet. Maar tot mijn grote verbazing, liep ze op het kussen af, trok haar schoenen uit, klom erop en begon met een stralend koppie te springen. Gewoon tussen de andere kinderen door. Wat was ik trots!

Quinn zat in de buggy en begon moe te worden, maar slapen deed hij maar niet. En natuurlijk begrijp ik dat met zoveel herrie en moois om te zien om hem heen. Ik had wel een Dooky meegenomen, maar zolang hij niet slaapt wordt hij alleen maar boos als ik die aan de buggy bevestig. Niet slapen is nog tot daaraan toe, maar niet veel later begon hij te huilen. En dus besloten we, iets eerder dan gepland, maar weer huiswaarts te gaan. Op weg naar de fiets zag ik hem in mijn armen in slaap vallen (ik droeg Quinn inmiddels, want dan was hij wel rustig). Wel lief, maar eigenlijk zo sneu… Op de fiets dutte hij verder en thuis hebben we hem snel in bed gelegd, waar hij nog een uurtje kon bijtanken.

Leermomentje

Wat ik geleerd heb aan dit alles? ’s Ochtends vroeg hebben kleine kinderen de meeste energie, dus als je plannen als deze hebt doe ze dan vooral zo snel mogelijk. Quinn kan echt niet zonder dutje overdag, dus we hadden gewoon ’s ochtends meteen naar de vrijmarkt moeten gaan (en dus niet naar de bouwmarkt) zodat hij na de lunch even in alle rust thuis kon slapen. Hieruit blijkt dus wel weer dat je ook bij een twee kind nog weleens ‘foutjes’ als deze maakt. Waar je dan weer van leert en waardoor je het een volgende keer anders aanpakt.

Na het slapen voelde Quinn zich gelukkig weer wat beter, maar we merkten wel dat hij nog steeds erg moe was van alle indrukken. We brachten de kindjes bij mijn ouders waar ze lekker hebben gegeten.

Feestje

Toen mijn moeder me aan het begin van de avond appte dat de kinderen allebei goed gegeten hadden en sliepen als een roos was dat een opluchting en kon ik me storten op de rest van de avond samen met Michiel.

We aten sushi en luisterden naar een te gekke coverband die elke Koningsdag komt optreden en waar ik graag heen wilde. We kwamen daar vrienden tegen en later sloot er nog een groep vrienden van Michiel uit Engeland aan. Ik vind het altijd even een ding als ik Engels moet praten, maar naarmate de avond vorderde ging dat steeds soepeler en dacht ik er niet eens meer bij na. Goed, de biertjes zullen vast wat geholpen hebben maar hee, daar ben ik best een beetje trots op! Grappig trouwens hoe mensen die nog nooit zoiets als Koningsdag hebben meegemaakt het ervaren. En zich afvragen of het hier elk weekend zo’n feest (en troep op straat) is.

Gelukkig waren we niet extreem laat thuis, waardoor ik vanmorgen rond een uur of negen (en dat is voor een mama natuurlijk al uitslapen) alweer naast mijn bed stond. En deze blog typte. En nu ga ik lekker wat rommelen in huis voor ik de kinderen weer ophaal. Een luxe hoor, maar ik vind het maar stil in huis!

Ik hoop dat jullie net als wij een gezellige Koningsdag hebben gehad! Wat hebben jullie gedaan en zijn jullie ook in situaties als de onze terechtgekomen?

Misschien vind je dit ook leuk:

2 Reacties

  • Reactie Marije 28 april 2018 at 20:52

    Klinkt wel als een heel gezellige Koningsdag! Ook al was de bouwmarkt misschien niet zo’n goed idee. Haha. Toch allemaal wel goed gekomen 😀

  • Laat een reactie achter

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.