DREUMES MINDSTYLE PERSOONLIJK

Help, het gaat allemaal veel te snel!

3 oktober 2015

dierenrijk3

Gisteren was ik samen met Lise even bij de HEMA. Ze was (zoals altijd) erg vrolijk en omdat we met de fiets waren, liepen we samen door de winkel. Ik en mijn bijna-peuter. Ze had met haar gebabbel zo’n beetje direct het hart van de verkoopster gestolen, die vertelde dat haar kinderen alweer vier en vijf waren, maar ze zich nog als de dag van gisteren kon herinneren hoe ze waren toen ze zo klein waren als Lise.

‘Het gaat veel te snel hè?’, verzuchtte de verkoopster. En, hoe cliché ook, ik kon dat alleen beamen. En ineens overviel me een soort paniekgevoel. Ik heb wel vaker van die vlagen waarin ik half in paniek raak, omdat Lise’s ontwikkeling aan me voorbij vliegt. Maar dit keer besefte ik me pas echt hoe snel het allemaal gaat en dat ik straks degene ben met een groot kind die melancholisch toekijkt hoe nieuwbakken moeders met hun baby of peuter door de stad wandelen.

Nu ik er zo over nadenk, voelt het een klein beetje als een vakantie van drie weken. Een vakantie die vooraf oneindig lang lijkt, maar eenmaal bezig toch razendsnel voorbij lijkt te gaan. ‘Niet aftellen’ hou ik mezelf dan altijd voor, maar eigenlijk lukt het me nooit. En zo is dat nu ook een beetje.

Begrijp me niet verkeerd, het is niet zo dat ik Lise klein wil houden, of niet geniet van de sprongen die ze maakt. Hoe ze van klein meisje steeds meer een persoontje wordt met eigen voorkeuren. De manier waarop ze laat merken dat ze heel goed weet wat ze wil. Dat maakt me echt wel trots! Maar het is zo dubbel, want ik weet dat alles wat ze ontgroeid is, niet meer terugkomt. Woorden die ze eerst op de meest schattige manier verkeerd uitsprak bijvoorbeeld, komen nu ineens vloeiend uit haar mond. En hoe heerlijk waren de momenten dat we haar ’s avonds op de bank de fles gaven. Dat ze daarna met een vol buikje in onze armen in slaap viel. Dat is allemaal geweest en komt niet meer terug.

Ja ze wordt groot, dat meisje van ons. En ik kan er niets aan doen. En dat wil ik natuurlijk ook helemaal niet. Maar het doet me wel inzien dat ik echt van ieder moment wil genieten.

Herkenbaar? Zeg alsjeblieft dat ik niet de enige ben die dit zo ervaart…

Misschien vind je dit ook leuk:

5 Reacties

  • Reactie Cindy 3 oktober 2015 at 10:13

    *slik* ik moest toch wel even een traantje wegpinken bij jouw verhaal want dat wat jij beschrijft heb ik precies zo en ik heb af en toe ook dat paniek gevoel! Vooral als ze dan kleertjes niet meer past en ik denk aan de moment dat ze het aan had. Laatst kwam ik een truitje tegen van toen ze net geboren was, echt zo klein niet te geloven dat ze dat aanhad.
    Soms kijk ik wel eens naar dr en dan kan ik nog steeds niet geloven dat zij mijn dochtertje is en uit mijn buik komt.
    Maar probeer wel zo veel mogelijk te genieten. Soms na een ‘driftbui’ natuurlijk wel moeilijk om te blijven genieten 😉 maar dat hoort erbij

  • Reactie Charlotte 3 oktober 2015 at 18:12

    Precies hetzelfde hier! Het gaat ook echt veel te snel…
    Charlotte schreef: Je geduld op de proef stellen…My Profile

  • Reactie inge 3 oktober 2015 at 22:48

    Ik kan me ook helemaal vinden in je verhaal.
    Je bent trots telkens ze iets nieuws kunnen maar tegelijkertijd denk je ook wel eens met heimwee terug aan die echte baby tijd.

    De tijd gaat veel te snel, genieten van elk moment!

  • Reactie gwen 4 oktober 2015 at 08:45

    Grappig, want op precies die leeftijd wilde ik eigenlijk ook niet dat Olivia groter werd, maar hield mezelf voor dat het ook leuk zou zijn als ze groter was. En ik had de komst v Quinn in het vooruitzicht toen. Maar weet je wat er gebeurde toen Olivia bijna 2,5 was? Ik vond het echt leuker en verlangde niet meer naar een klein meisje. Hoewel ik ju al tegen het schoolgaan volgend jaar op zie haha

  • Reactie Jeroen 6 oktober 2015 at 18:08

    Ook hier gaat het enorm snel. Zeker nu ze volle dagen naar school gaat als driejarig meisje. Zowel op vlak van handelingen, als op het vlak van taal maakt ze nu enorme sprongen. Geniet nog maar even van de relatieve “rust” voor Lise ook naar school gaat.
    Jeroen schreef: Zet jij ook de Pet op tegen Kanker? Cool!My Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge