PERSOONLIJK

Een brief aan mijn pakketbezorger

30 maart 2019
pakketbezorger

Scrollend langs het nieuws kwam ik een bericht tegen over PostNL. Blijkbaar regent het bij de Consumentenbond klachten over deze pakketbezorger. Zelf heb ik ook weleens een klacht ingediend, maar ondertussen heb ik het geluk dat er al een paar jaar een vaste bezorger aan de deur komt. Eentje waar ik zo blij mee ben dat ik hem een brief heb geschreven.

Hoi,

Een beetje gek is het wel, om je deze brief te schrijven. Maar aan de andere kant is het voor mij dé manier om te laten blijken hoe blij ik met je ben. We hebben immers toch een soort verstandhouding. Als blogger is het aannemen van pakketjes onderdeel van mijn werk, aangezien bijna alle items die ik ter review krijg opgestuurd via PostNL worden bezorgd.

Doordat ik ook nog weleens zelf wat online bestel, zie ik je inmiddels zo’n beetje vaker dan mijn eigen moeder. Of toch minstens even vaak. Zeker twee tot drie keer in de week sta je aan de deur. De ene keer met een klein pakketje, een andere keer met een pakket dat zo groot is dat je het zelf even voor me naar binnen draagt. Als een echte gentleman.

Voordat jij kwam hadden we steeds wisselende bezorgers. Sommigen waren prima, maar er waren erbij… Eentje stond zelfs aan de deur te roken en belde heel asociaal meerdere keren aan terwijl ik druk bezig was met het zoeken van de huissleutel. Ik heb daar toen een klacht over ingediend en die bezorger gelukkig nooit meer gezien.

Niet lang daarna kwam jij. Ik heb je nog niet rokend betrapt en jou kennende hoef ik daar ook niet bang voor te zijn. Je bent altijd vriendelijk en vrolijk, hoe koud of nat het buiten ook is en hoe druk je het ook hebt. Ik realiseer me nu pas dat je als pakketbezorger toch een heel klein beetje meekrijgt van de levens van de mensen bij wie je pakketjes aflevert. Zo heb je mij gezien toen ik zwanger was van de jongste en lopen er nu vaak twee nieuwsgierige kindjes mee naar de deur als jij aanbelt.

Zijn we een keer niet thuis als jij voor de deur staat, dan doe je netjes een briefje in de bus waarop staat bij welke buren ik het pakket kan ophalen. Je zet er altijd een smiley bij. Dat doe je vast bij iedereen en het lijkt onbenullig, maar ik word er vrolijk van. Lekker mee doorgaan dus!

Gek genoeg weet ik niet eens hoe je heet, of je zelf ook een gezin hebt en waar je woont. Het is natuurlijk een beetje gek om dat te vragen. Of om je uit te nodigen een keer te blijven voor een kopje koffie (alsof je daar tijd voor hebt…). Maar eigenlijk zou ik dat best gezellig vinden. Rond de kerst nam ik me steeds voor je een kaartje te geven. Gewoon als blijk van dank en waardering voor het werk wat je doet. Het is er toen niet van gekomen, maar ik hoop dat ik het op deze manier toch heb weten over te brengen.

Dankjewel voor alles!

Monique

Misschien vind je dit ook leuk:

2 Reacties

  • Reactie Eva 30 maart 2019 at 19:33

    Wat ik doe is met kerst een bedankkaart tientje geven. Dieir mannen werken zo hard. Hebben ook wel eens recht op een fooi. Zeker met dat salaris.

    Hebben ze meer aan dan een brief of koffie, hoe aardig ook..

    • Reactie Monique 30 maart 2019 at 20:43

      Dat is een leuk idee! Ga ik onthouden 🙂

    Laat een reactie achter

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.