PERSOONLIJK

De 11e van de 11e & wat ik heb met carnaval

11 november 2017

Vandaag is het 11 november. Voor velen een doodnormale zaterdag. Voor anderen is het de elfde van de elfde, ofwel de start van het carnavalsseizoen. Het is de dag waarop de Raden van Elf voor het eerst vergaderen over het komende carnaval. Zit carnaval mij als geboren en getogen Brabantse eigenlijk in het bloed? Vier ik het? En zo ja, hoe dan?

Carnaval toen

Als je hier in Brabant op de basisschool zit, is carnaval vieren jaarlijks vaste prik. Je ontkomt er niet aan. Nu geloof ik dat het tegenwoordig ook boven de rivieren op school in meer of mindere mate gevierd wordt, maar volgens mij is dat niet altijd zo geweest. Anyway, toen ik klein was vierde ik dus carnaval op school en ging ik met mijn ouders en broertje vaak op zaterdagmiddag naar de optocht kijken in Eindhoven. Mijn ouders zijn zelf geen carnavalvierders dus, daar bleef het altijd bij.

Vanaf dat ik een jaar of zestien was ging ik met carnaval met vrienden verkleed de stad in. Geen vier dagen, maar volgens mij een of twee dagen maximaal. Carnaval valt hier altijd in de voorjaarsvakantie, dus naar school hoefde ik die dagen niet, maar ik kan me ook niet herinneren dat ik heel de carnaval op stap was. Wel weet ik nog dat ik met een groep collega’s van mijn bijbaan bij Albert Heijn op zondag naar de optocht in Nuenen ging kijken.

Carnaval nu

De laatste jaren ben ik carnaval eigenlijk pas echt gaan vieren. Ja, ook toen er kindjes kwamen. Grappig genoeg zijn beide zwangerschappen bij mij buiten carnaval om gegaan. In zwangere toestand carnaval vieren zie ik mezelf niet doen, dus ik denk dat ik in dat geval een weekje op vakantie was gevlucht als het feest hier zou losbarsten.

Toen ze nog een baby was namen we Lise al een middagje mee naar de optocht en de jaren daarna zijn we daarmee door gegaan. Ze vindt het heel leuk om verkleed naar de optocht te gaan kijken, een dansje te doen in de feesttent en dan nog even wat te gaan drinken ergens. Onze kinderen krijgen het hier dus wel met de paplepel ingegoten πŸ˜‰

De dagen dat wij zonder de kinderen gaan carnavallen passen mijn ouders op. Die vinden dat gelukkig geen enkel probleem en zo kunnen wij zorgeloos feestvieren. Het verschilt een beetje per jaar hoeveel dagen we zin hebben om op pad gaan. En de samenstelling van de groep met wie we gaan verschilt ook een beetje per dag. Sinds enkele jaren komen vrienden uit Nijmegen altijd een middag en avond mee feesten.Β Met mijn koor vier ik meestal de avond voorafgaand aan carnaval al een klein feestje als opwarmertje. En op zaterdag gaan we overdag met de kinderen even de stad in. Dit jaar wil ik naast Eindhoven ook Nuenen weer eens een dagje aandoen. Carnaval in een dorp is wat mij betreft nog net wat leuker dan in de stad en aangezien mijn koorvriendjes daar wonen kan ik makkelijk een dagje bij ze aansluiten.

Voor mij is carnaval een paar dagen helemaal ondergedompeld zijn in een andere wereld. Waarin ik het gewone leven even mag laten voor wat het is. Met veel ongezond eten (ik leef dan zo’n beetje op pizza en worstenbroodjes) en bier. Toegegeven, ik moet altijd even op gang komen maar als dat gelukt is zit ik er helemaal in. Om na een dag of vier toch ook wel weer blij te zijn dat de outfits in de was kunnen iedereen het normale leven weer oppakt…

Deze 11e van de 11e is voor mij overigens een normale zaterdag hoor. Carnaval begint voor mij pas op vrijdagavond 9 februari 2018. Dus ik heb nog even om te bedenken hoe ik dit jaar weer eens verkleed zal gaan.

Wat heb jij met carnaval? Heb jij het van thuis uit meegekregen of totaal niet?

Misschien vind je dit ook leuk:

Geen Reacties

Laat een reactie achter

CommentLuv badge