MOEDERSCHAP

Toch weer gebroken nachten?

3 november 2018

gebroken nachten

Mijn kinderen zijn best goede slapers. Zeker als ik het vergelijk met (verhalen van) ouders om mij heen, mag ik niet klagen. Baby Lise sliep na een week of zes door en heeft tot aan haar derde verjaardag een middagdutje gedaan. Bij Quinn hadden we iets meer geduld nodig, maar na een half jaar ongeveer sliep ook hij de nachten netjes door. Tot een paar dagen geleden, toen we er weer aan herinnerd werden hoe gebroken nachten voelen…

Doorslapen moet je eigenlijk tussen aanhalingstekens lezen. Want eigenlijk weten we niet beter of Quinn wordt zo nu en dan opeens wakker nadat hij een paar uur heeft geslapen. Dat is lang niet elke dag zo, maar toch wel gemiddeld eens per week. Meestal zitten wij dan nog beneden televisie te kijken. We halen hem dan vaak even naar beneden en als hij weer rustig is en we even hebben geknuffeld, gaat hij zonder problemen weer slapen. En dat dan gewoon tot de volgende ochtend. Daardoor voelt het voor ons nog wel steeds alsof hij die nachten doorslaapt.

Gebroken nachten – zijn we terug bij af?

Een paar dagen geleden stonden we rond een uur of twaalf op het punt naar bed te gaan, toen we Quinn hoorden huilen. Omdat dat dus wel vaker voorkomt keken we daar niet raar van op. Maar hij leek meer overstuur dan normaal. Bij ons in bed was hij rustig, maar zodra we aanstalten maakten om hem weer in zijn eigen bed te leggen, raakte hij compleet overstuur.

Na een half uur proberen hebben we hem toen toch maar in zijn eigen bed gelegd en afgewacht of hij misschien vanzelf weer in slaap zou vallen. Toen dat niet gebeurde heb ik Michiel laten slapen en ben ik er zelf uit gegaan. Quinn riep ‘neeje’ en ‘flesje’. Hij wilde dus naar beneden en een flesje melk. In plaats van daarin mee te gaan ben ik wat water voor hem gaan halen, dat hij gulzig opdronk. Dorst had hij dus sowieso. Ik heb hem even vastgehouden en uiteindelijk toch weer in zijn bed gelegd. Hij huilde, maar was niet meer zo overstuur als voorheen. Ik ben zelf ook in bed gaan liggen en na een half uurtje mopperen viel hij uiteindelijk tegen twee uur toch in slaap en lukte het mij eindelijk ook om te gaan slapen.

Ik dacht, of eigenlijk hoopte, dat dit een eenmalig incident zou zijn. Maar om het zekere voor het onzekere te nemen gingen we maar extra vroeg naar bed, mocht het drama zich herhalen. Eigenlijk ging alles voorspoedig, tot we om half vijf weer werden gewekt door Quinn die volledig overstuur was. Dit keer was hij gelukkig binnen een half uur rustig en kostte het me dus ‘maar’ een half uurtje slaap.

Toch weer doorslapen

Nacht drie was er gelukkig gewoon weer een zoals altijd. Of dat betekent dat het vanaf nu weer elke nacht goed zal gaan betwijfel ik, maar het is toch een fijn idee dat hij het in ieder geval nog wel kán. Doorslapen, bedoel ik. Ik neem het hem trouwens niet kwalijk, want hij houdt ons vast niet voor zijn lol midden in de nacht uit onze slaap. Ik merk alleen dat ik het heel lastig vind om te accepteren dat er weer gebroken nachten zijn. Van een pasgeboren baby weet je dat hij zijn eerste levensmaanden geen hele nachten doorslaapt en stel je je daar op in. Dat maakt het niet minder zwaar, maar wel makkelijker te accepteren. Dat is heel wat anders dan een peuter die van de ene op de andere dag opeens niet meer doorslaapt.

Ja, ik weet dat het veel erger kan. En ik weet ook dat er ouders zijn die hier jarenlang elke nacht mee te maken hebben. Tegen hen wil ik alleen maar zeggen: RESPECT. Dat je het allemaal volhoudt en de boel draaiende weet te houden ondanks een onderbroken nachtrust. Als ik me na één zo’n nacht al een vaatdoek voel, wil ik niet weten hoe het voelt als dit de standaard is.

Is het de leeftijd?

De tweede nacht dat Quinn wakker werd, postte ik een story op Instagram. Daar kreeg ik veel reacties op. Vooral van moeders die een kind in dezelfde leeftijd hebben als Quinn en er ook opeens mee te maken kregen. Het lijkt inderdaad of Quinn weer een ontwikkelingssprong door is. Hij lijkt zich bewuster van zijn omgeving. Het kan dus goed zijn dat hij eerder ook weleens wakker werd, maar vervolgens gemakkelijker weer in slaap viel. Terwijl hij nu misschien wakker wordt en zich alleen voelt of bang is. We zullen zien het vanaf nu verder gaat. Ik hou jullie op de hoogte…

Slaapt jouw kleintje elke nacht door of moet jij er ook weleens uit ’s nachts? En wat doe je in dat laatste geval? 

Misschien vind je dit ook leuk:

1 Reactie

  • Reactie Erica 3 november 2018 at 19:59

    Onze dochters hebben de afgelopen tijd kinkhoest gehad. Ik ben daardoor 6 weken lang elke nacht elk uur wakker geweest met een hoestend kind. En daarna nog een aantal weken om de paar uur wakker. Het klinkt erger dan het is, want het went. Wel fijn ook om te merken hoe weerbaar je bent als mens.

  • Laat een reactie achter

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.