MOEDERSCHAP

Help, mijn dreumes klimt overal op!

7 maart 2018

Quinn is een heerlijk mannetje. Vaak vrolijk, knuffelig en ontzettend onderzoekend. Een echte jongen, als ik andere jongensmama’s mag geloven. Ik vind hem ook totaal anders dan Lise op deze leeftijd. Waar ik me bij haar nooit zo druk hoefde te maken of ze gevaarlijke dingen deed, moet ik bij hem echt opletten dat hij zichzelf niet ontzettend zeer doet. Hij probeert alles uit en is sinds kort echt aan het klimmen geslagen. Niet zo goed voor mijn moederhart kan ik je vertellen…

Quinn is een dag per week bij mijn ouders. Toen ik hem vorige week ophaalde zei mijn vader ‘wist je dat hij zo de trap op klimt als je hem laat gaan?’. Eh ja pap, dat weet ik. Die trap is op zich nog niet zo’n probleem. Zolang ik maar zorg dat de kamerdeur dicht is als hij in de woonkamer speelt, kan hij die trap niet bereiken. Maar als Lise naar de wc loopt en de deur open laat staan, grijpt hij zeker zijn kans. Ik kan het haar niet kwalijk nemen als ze daar niet aan denkt en daarom moet ik altijd opletten.

En niet alleen als de deur naar de gang open blijft staan. Ook als we gewoon in de kamer zijn. Gisteren nog was ik in de keuken wat aan het opruimen toen ik Quinn opeens hoorde huilen. Dat gebeurt wel vaker, bijvoorbeeld als Lise iets van hem afpakt of hij zich ergens (zachtjes) aan stoot. Ik vroeg Lise vanuit de keuken waarom Quinn huilde. ‘Omdat hij van de tafel viel mama’. WAT?! Ik snelde de kamer in en hoewel hij inmiddels alweer rondliep, huilde hij nog wel flink en duurde het even voor ik hem weer rustig kreeg. Hij was dus in 10 seconden op de salontafel geklommen en er vervolgens weer vanaf gekukeld. Ik heb geen ogen in mijn achterhoofd en moet nu eenmaal weleens even wat pakken of wegleggen, dus de kans dat dit nog een keer gebeurt is aanwezig.

En nu is mijn vraag aan degene die ook zo’n kleine klauteraar in huis heeft, hoe ga je daarmee om? Behoed je je kind voor alles of laat je hem ook weleens gaan zodat hij ‘leert’ klimmen en op welke manier dat wel en niet goed gaat? Ik zou hem natuurlijk nooit iets echt gevaarlijks willen laten doen, maar ik kan toch ook niet 24/7 als een soort vangnet achter hem aanlopen om hem op te vangen als het nodig is.

Ik ben in elk geval heel blij dat we de box nog in de woonkamer hebben staan en ik hem daar even in kan zetten als ik bijvoorbeeld iets van boven moet halen of de was ga ophangen.

Heb jij ook zo’n kleine ontdekker in huis?

Misschien vind je dit ook leuk:

20 Reacties

  • Reactie Merel 7 maart 2018 at 10:16

    Ja ging hier ook zo met onze oudste peuter. Wist niet wat me overkwam. Meestal ook wanneer ik zat te voeden en dus niet snel kon opstaan. Inmiddels is ze gelukkig een stuk rustiger en voorzichtiger en wij leerden haar maar gewoon hoe ze het veiligst kon klimmen. Tegenhouden lukt niet 🙂

    • Reactie Monique 7 maart 2018 at 13:58

      Oeh tijdens het voeden, dat lijkt me lastig! En tegenhouden is inderdaad onbegonnen werk. Hij moet maar snel leren hoe hij veilig kan klimmen en afdalen 🙂

  • Reactie Nicole Orriëns 7 maart 2018 at 10:38

    Wel gehad inderdaad. Het beste kun je alles maar goed vastspijkeren is mijn ervaring….

  • Reactie Danielle 7 maart 2018 at 11:26

    Ja heel herkenbaar niks is meer veilig en op alles willen klimmen. Probeer eigenlijk om hem zoveel mogelijk in de gaten te houden maar af en toe is het inderdaad ergens vanaf vallen. Verbieden werkt eigenlijk niet dan wordt hij boos en probeert het nog eens.

  • Reactie Judith 7 maart 2018 at 11:28

    uf dit vond ik zo eng! Mijn kleuter doet het nog, stoelen opstapelen en daar op klimmen, geen tips helaas

  • Reactie Nicole 7 maart 2018 at 12:12

    Beetje jammer dat je dit meteen toeschrijft aan het feit dat hij een jongen is. Mijn dochter klimt in ieder geval ook overal op, en zo zijn er meer meiden. Wij roepen vooral de hele tijd ‘Beentjes eerst!’ als ze zich ergens vanaf laat zakken en houden haar zo goed mogelijk in de gaten. Het is lastig, maar ook wel leuk dat ze zo ondernemend is!

    • Reactie Monique 7 maart 2018 at 14:03

      Het ligt inderdaad niet per se aan het feit dat hij een jongen is. Er zijn vast ook een boel jongens die niet klimmen en veel meisjes, zoals de jouwe, die het wel doen. Toch hoor ik veel moeders van zoons erover dat ze meer onderzoekend en ondernemend zijn. De uitzondering zal de regel vast bevestigen. Beentjes eerst is inderdaad slim, dat probeer ik ook zoveel mogelijk te zeggen. Als hij eenmaal doorheeft hoe hij op een veilige manier weer ergens af kan komen wordt het al stukken minder gevaarlijk.

  • Reactie Essma 7 maart 2018 at 13:27

    Ons eerste kind is ook een meisje en herken wel wat in wat je zegt dat je Lise niet zo’n ‘waaghals’ is als Quinn. Mijn dochter klom en klauterde ook best veel maar op de een of andere manier niet op trappen, tafels of stoelen. Mijn zoontje is veel actiever en experimenteert veel meer met hoogtes, klimmen en klauteren. Mijn zus haar dochtertje viel op een onbewaakt moment van de trap en het gevolg daarvan is dat ze onherstelbare schade aan haar oogje heeft gekregen. Haar rechteroogje is daardoor naar binnen gaan trekken (loensen). Daarvoor had ze dit helemaal niet en alles wijst naar dat ze dit door die val heeft opgelopen. Ik heb hierdoor ook een enorme les geleerd en laat Aiden (19 mnd) nooit alleen op een plek waar de kans groot is dat hij zichzelf pijn kan doen.

    • Reactie Monique 7 maart 2018 at 14:04

      Ai wat vreselijk zeg. Je kind van de trap horen of zien vallen lijkt me echt een nachtmerrie. Als je zoiets van dichtbij meemaakt word je inderdaad nog voorzichtiger lijkt me.

  • Reactie Charlotte 7 maart 2018 at 14:01

    Haha o jee… Ik vrees dat die fase hier ook niet lang meer gaat duren. Ik moet nu al zo opletten laat staan als ze dadelijk echt gaat lopen en klauteren…

    • Reactie Monique 7 maart 2018 at 14:06

      Ja bereid je maar voor. Weer een hele nieuwe fase! Wel een leuke ook hoor, want ik vind het geweldig dat hij sinds kort door de kamer stapt. Maar dat klimmen overal op hoeft voor mij dan weer niet per se 😉

  • Reactie Erica 7 maart 2018 at 15:16

    Aaah! Ik wil echt geen jochie krijgen. Je schrikt je toch kapot elke keer? 😀

  • Reactie Jamey 7 maart 2018 at 15:18

    Oh man! Ik zie t nu al bij mijn neefje. Hij is al twee keer uit bed gevallen door dat klimmen.

  • Reactie Ilona 7 maart 2018 at 15:20

    Ik hoor juist vaak dat het andersom is: dat meisjes onderzoekender zijn en pittiger zijn dan jongens. Het klopt bij ons in ieder geval wel haha. Onze dochter van bijna twee klimt ook overal op en valt geregeld omdat ik het soms echt niet kan voorkomen…ze zijn soms zo snel! Ik probeer zoveel mogelijk op te letten maar verder weet ik ook niet zo goed hoe het te voorkomen.

  • Reactie Mama Joon 7 maart 2018 at 15:46

    Hier ook zo’n heerlijke klimmer van 1.5 rondlopen.
    Ze vind de salontafel erg leuk om op te klimmen, ik laat dat hier soms ook maar gewoon gebeuren.
    Ik let er zoveel mogelijk op maar met drie kinderen in huis gaat dat niet altijd.
    Soms valt ze ook welleens maar daarna doet ze het vrolijk nog eens een keer overnieuw.

  • Reactie Carmen 7 maart 2018 at 17:36

    Mijn oudste was (en is) een heel voorzichtig jongetje. Dit soort taferelen heb ik bij hem dus ook – gelukkig – nooit meegemaakt. Maar ik denk dat zijn broertje een stuk pittiger zal zijn als hij ouder wordt. Ik zou zeggen: zoveel mogelijk potentieel gevaarlijke situaties voorkomen, en verder idd loslaten. Je kunt zoals je zelf ook al zegt niet 24 uur per dag paraat staan.

  • Reactie Laura / fitfunfab.nl 7 maart 2018 at 21:50

    Mijn oudste was juist (en is) is alles super voorzichtig. Jij zocht het gevaar echt niet op. Mijn jongste daarentegen is het tegenovergestelde en springt van de hoogste muurtjes, rent overal keihard en ziet nergens gevaar in… maar ik heb haar steeds meer laten gaan zodat ze ook zelf doorhad dat sommige dingen niet konden… en gaat steeds beter. Nu 2,5 😊

  • Reactie Eva 8 maart 2018 at 22:46

    Mijn zoon heeft dit nooit gedaan. Mijn dochter van 13 maand stond laatst op de tafel.
    Ik ben onder de indruk van hoe behendig ze is

  • Reactie Fleur 8 maart 2018 at 23:52

    Ik heb 2 meiden en eerlijk gezegd hebben die dat allebei niet zo gedaan. Maar als er dan een ander kindje kwam spelen, moest ik er wel even aan wennen, dat het ook ander kan

  • Reactie Nathalie - Volgmama.nl 9 maart 2018 at 08:35

    Ja haha. Ik heb hier ook zo’n circusartiest in huis. En zij is echt niet bang. (Maar ik wel). Ik probeer op deze momenten heel allert en consequent te zijn. Dat is het enige wat helpt denk ik.

  • Laat een reactie achter

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.